Misverstand blijft bestaan: Nederlanders denken dat Surinamers vooral arm zijn

Je hoeft in Nederland maar één tv reportage over Suriname te zien en het gaat al snel over armoede. Dat beeld blijft hangen.

Voor veel Nederlanders wordt Suriname daardoor automatisch het land waar de meeste mensen echt in de penarie leven. Maar klopt dat wel?

Waar het beeld vandaan komt

Op papier lijken de verschillen enorm. Wereldbankdata over Suriname worden vaak gelezen alsof het gaat om “wat mensen verdienen”, terwijl het meestal indicatoren zijn zoals bruto binnenlands product per hoofd.

Voor 2024 komt dat neer op grofweg 7.430 Amerikaanse dollar per jaar, dus ongeveer 620 dollar per maand per persoon. Dat is geen loonstrook, maar een gemiddelde economische maatstaf.

Tegelijk laat de Wereldbank ook zien dat armoede echt bestaat. In 2022 leeft circa 17,5 procent onder de armoedelijn van 6,85 dollar per dag, en ongeveer 1,1 procent onder de extreme armoedelijn.

Dat is geen klein probleem, maar het is óók niet “bijna iedereen”.

Wat je op straat ziet in Paramaribo

GFC Nieuws merkt dat het officiële verhaal vaak botst met het straatbeeld. Suriname heeft een grote informele economie waarbij geen belasting wordt afgedragen.

Neem bijvoorbeeld een monteur, bouwvakker of tuinman, wiens prijzen dichtbij Nederlands niveau komen.

Een IDB studie schat die ruwweg op 35 tot 45 procent van het bbp. Dat betekent dat veel inkomsten niet netjes in statistieken en belastingen terugkomen.

En dan zie je dingen die niet passen bij het Nederlandse cliché. Luxe restaurants in Paramaribo zitten vaak vol, terwijl prijsdata voor Paramaribo juist laten zien dat uit eten gaan niet “spotgoedkoop” is.

Op straat rijden bovendien opvallend veel duurdere autos, soms op afbetaling, maar ook dat vraagt maandruimte.

En bijna iedereen kent wel iemand met een bijbaantje, van catering tot handel en beauty, vaak cash en flexibel.

Nuance en conclusie

Ja, er zijn huishoudens die het zwaar hebben, vooral door schulden, zorgkosten en dure import.

Maar het Nederlandse idee dat de gemiddelde Surinamer vooral arm is, is te simpel.

Wie Suriname blijft meten met één cijfer en één tv fragment, mist de echte economie die eromheen draait.