Milieuactivisten in Suriname slaan alarm. Volgens hen bevinden we ons op een kantelpunt dat niet langer genegeerd kan worden.
De nieuwste ontbossingsdata bevestigen hun zorgen: de goudsector vernietigt het Surinaamse regenwoud in ongekend tempo.
“De cijfers liegen niet,” zeggen de activisten. “28% van alle goudmijnontbossing gebeurde in slechts de afgelopen vier jaar. En zelfs in 2025 gaat het gewoon door. Hoeveel bos moet nog verdwijnen voordat de overheid écht ingrijpt?”
De vernietiging versnelt en het wordt alleen maar erger
Milieuorganisaties verwijzen naar recente analyses van MAAP, Amazon Conservation en Amazon Mining Watch. Die tonen dat er tussen 2001 en 2024 maar liefst 89.000 hectare bos verloren is gegaan door goudwinning.
Maar vooral de recente explosie baart zorgen:
-
25.000 hectare ontbossing tussen 2021 en 2024
-
Nieuwe uitbreiding van mijnactiviteiten in 2025: 1.600 hectare extra
Activisten noemen het “een ecologische rampspoed die zich in realtime voltrekt”.
Brownsberg: Een beschermd natuurgebied dat onbeschermd blijkt
De grootste schok zit volgens de activisten in wat er gebeurt in het Brownsberg Nature Park, een officieel beschermd natuurreservaat.
Feiten die zij aanhalen:
-
1.274 hectare bos verdwenen in het park (2001–2024)
-
Dat is 8,8% van het totale gebied
-
315 hectare vernietigd in 2021–2024
-
56 hectare extra in 2025, ondanks de beschermde status
“Als zelfs Brownsberg niet meer veilig is, wat is er dan nog wél beschermd?” vragen de activisten zich af.
De satellietkaarten tonen dat de ontbossing zich verspreidt over meerdere zones, zowel binnen als rondom het park.
Goudwinning wint. De natuur verliest en de overheid kijkt toe
Milieuactivisten leggen de verantwoordelijkheid bij gebrekkige handhaving, het toestaan van nieuwe mijnsites en het falen van structurele controle.
Volgens hen zijn dit de belangrijkste oorzaken dat de vernietiging doorgaat:
-
toename van illegale goudwinning
-
economische druk op gemeenschappen
-
hoge internationale goudprijs
-
zwakke of inconsistente handhaving
-
mijnactiviteiten die oprukken richting beschermde gebieden
Het resultaat: Suriname verliest per jaar duizenden hectaren oerbos die nooit meer terugkomen.
Hoeveel bos moet nog sterven voordat wij wakker worden?
Met een groeiend gevoel van urgentie stellen milieuactivisten de vraag die boven alle andere uitsteekt:
“Hoeveel van ons regeneratie-onmogelijk oerbos moet nog verdwijnen, voordat we besluiten dat genoeg écht genoeg is?”
Zij roepen op tot onmiddellijke actie:
-
strengere en consequente handhaving
-
beëindiging van illegale mijnbouw
-
duidelijke grenzen rond natuurreservaten
-
transparantie in concessiebeleid
-
bescherming van inheemse en marrongemeenschappen
-
investeringen in duurzame alternatieven voor inkomsten
“Suriname staat op het punt een onherstelbare fout te maken,” waarschuwen zij. “En de volgende generatie zal ons vragen waarom we het wisten en toch niets deden.”
