Tijdens de persconferentie voorafgaand aan de Raad van Ministers heeft de minister van Justitie en Politie, Harish Monorath, opnieuw benadrukt dat criminaliteitspreventie een gezamenlijke verantwoordelijkheid is.
Hoewel de minister stelt dat criminaliteit niet is toegenomen, erkent hij dat het onveiligheidsgevoel onder de bevolking onverminderd hoog blijft.
Deze verklaring roept de vraag op hoe beleid kan worden aangescherpt wanneer het ministerie de omvang van het probleem vooral toeschrijft aan perceptie in plaats van aan concrete structurele oorzaken.
Het aanhoudende gevoel van onveiligheid — breed gedragen in zowel stedelijke als rurale gebieden — wijst op een kloof tussen officiële cijfers en de dagelijkse ervaringen van burgers.
Inbraken, berovingen en gewelddadige incidenten domineren de media en buurtgesprekken, wat het vertrouwen in de veiligheidsprestaties van de overheid ondermijnt.
Het blijft onduidelijk welke indicatoren het ministerie hanteert om te concluderen dat de criminaliteit niet stijgt, terwijl het publiek zichtbare toename signaleert in agressie, brutaliteit en onvoorspelbaarheid van incidenten.
Gebrek aan samenhangend beleid en interministeriële afstemming
De minister benadrukte dat meerdere ministeries moeten bijdragen aan criminaliteitspreventie. Toch ontbreekt een concreet en publiek inzichtelijk plan waarin deze samenwerking wordt vertaald naar meetbare resultaten.
Zonder duidelijke afstemming tussen justitie, onderwijs, volksgezondheid, sociale zaken en regionale organen, blijft de nadruk liggen op symptoombestrijding.
Preventieve strategieën — zoals jeugdinterventies, gemeenschapsprojecten en versterking van sociale vangnetten — worden nog onvoldoende zichtbaar geïntegreerd.
Het terugkerende beroep op “gezamenlijke verantwoordelijkheid” biedt weinig duidelijkheid zolang burgers niet weten welke maatregelen worden genomen, hoe deze worden gemonitord en wanneer effecten zichtbaar moeten zijn.
Voor een geloofwaardige criminaliteitsaanpak is transparante communicatie over cijfers, trends, aanpak en resultaten essentieel. Die ontbreekt vooralsnog.
Samenleving vraagt om daadkracht, niet om relativering
Hoewel criminaliteitsgevoel deels beïnvloed wordt door perceptie, verdient het vraagstuk een daadkrachtiger benadering.
Veiligheid ontstaat niet door het minimaliseren van zorgen, maar door het versterken van vertrouwen via concrete acties, zichtbare handhaving, preventieve programma’s en consistente resultaten.
Zolang deze elementen ontbreken, blijft de stelling dat criminaliteit “niet is toegenomen” onvoldoende om het groeiende gevoel van onveiligheid weg te nemen.
Dennis Kemper
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
