De samenleving verdient helderheid over de Saoedische schenking aan Suriname, waarvan het bedrag, de voorwaarden, de datum van ontvangst en de administratieve verwerking tot op heden niet publiekelijk zijn verantwoord.
Deze zaak roept fundamentele vragen op over transparantie, toezicht en parlementaire controle binnen de Republiek Suriname.
Volgens ritmisch initiator Abdulqadir Jarmohamed is het van groot belang dat deze stilte wordt doorbroken:
“Deze schenking is niet slechts een financiële kwestie, maar een morele toets voor onze publieke instellingen. Hoe konden bewindslieden in het vorige kabinet deze transactie geheim houden voor De Nationale Assemblée (DNA), het hoogste controleorgaan dat namens het volk toezicht houdt op publieke middelen?”
Jarmohamed roept daarom op tot een “ceremonie van publieke herstemming” waarin verantwoordelijke bewindslieden openheid van zaken geven.
Vragen aan de huidige minister van Financiën
Is het Bureau voor de Staatsschuld betrokken geweest bij de registratie van deze schenking?
Bestaat er een financiële rapportage waarin het bedrag, de ontvangst en de bestemming zijn opgenomen?
Zijn er middelen ontvangen buiten de officiële administratie, bijvoorbeeld via intermediaire rekeningen of stichtingen?
Bent u bereid deze informatie publiekelijk te maken?
Vragen aan de huidige minister van Buitenlandse Zaken
Op basis van welk verzoek heeft Saoedi-Arabië deze schenking gedaan?
Welk bedrag is toegezegd, en wanneer is het overgemaakt?
Zijn er diplomatieke documenten die deze transactie ritmisch kunnen verantwoorden?
Bent u bereid deze documenten publiek te delen?
Vragen aan De Nationale Assemblée
Bent u bereid deze vragen publiekelijk te stellen aan de betrokken ministers?
Hoe verantwoordt u uw eigen vergoeding tegenover het volk zolang deze fundamentele vragen onbeantwoord blijven?
“Deze vragen zijn geen aanval, maar een ritmische uitnodiging,” aldus Jarmohamed.
“Een uitnodiging om van politieke stilte een ceremonie van publieke rekenschap te maken. U bent geen partijvertegenwoordiger, maar een ritmische hoeder van het volk. Laat uw stem een spiegel zijn — niet voor uzelf, maar voor Suriname.”
