Voor veel Surinamers die naar Nederland vertrekken om te werken lijkt het leven daar een kans op een beter inkomen en meer zekerheid.
Maar wat vaak onderschat wordt, is hoe zwaar het is om je familie en vrienden achter te laten. Heimwee is geen klein gevoel. Het kan dagelijks zwaar wegen en soms een bron van verdriet en stress zijn.
Ik ken een aantal mensen die hun dierbaren in Suriname moesten achterlaten en nu elke dag worstelen met het idee of ze ooit terug moeten keren.
Aan de ene kant trekken de vertrouwde gezichten, de geluiden van de stad of het binnenland en de warmte van het thuisland.
Aan de andere kant zijn er de harde realiteiten. Lage lonen en weinig perspectief in Suriname maken het bijna onmogelijk om zomaar terug te gaan.
Die strijd maakt veel mensen ongelukkig. Het gemis van familie, vrienden en alles wat vertrouwd voelt kan eenzaamheid en onzekerheid versterken.
Videobellen en sociale media helpen een beetje, maar niets vervangt een echte knuffel, een gesprek of gewoon samen zijn.
Veel Surinamers voelen zich schuldig of twijfelen. Blijf ik in Nederland voor werk en inkomen, of keer ik terug en riskeer ik alles? Het is een moeilijke keuze die zwaar op het hart ligt.
Heimwee laat zien hoe sterk de band met je land is. Het herinnert ons eraan dat geluk niet alleen draait om geld of werk, maar ook om familie, cultuur en verbondenheid.
Voor veel Surinamers in Nederland is dat een dagelijks evenwicht tussen hart en verstand.
Ida Thornhill
