Naar aanleiding van recente uitspraken van minister Marinus Bee van Binnenlandse Zaken (Biza) over de mogelijkheid dat ambtenaren en andere werkenden na hun 60ste doorwerken, is de publieke discussie in Suriname fel losgebarsten.
Terwijl sommigen de minister bijvallen en pleiten voor meer ruimte voor actieve ouderen, vrezen anderen dat het juist afbreuk doet aan de verworven pensioengrens en de belangen van jongeren en vakgroepen.
De minister stelde recent dat mensen die zich fit voelen en willen blijven bijdragen, die vrijheid moeten hebben. Die opmerking kreeg uiteenlopende reacties uit de samenleving.
“Er zijn ouderen die na hun pensioen leeftijd nog fit en gemotiveerd zijn. Zij willen hun kennis delen — op scholen, in zorginstellingen of als vrijwilligers in buurttuinen. In Nederland gebeurt dit al op vrijwillige basis en met kleine vergoedingen voor maaltijden of uitstapjes. Dat houdt mensen sociaal actief en voorkomt vereenzaming,” aldus een voorstander van vrijwillige inzet van ouderen.
“Luister minister Bee, misschien wil jij werken tot je 100e, maar praat niet voor anderen. Laat mensen zelf kiezen,” reageert een ander fel.
“Laat de minister eerst pleiten voor betere salarissen voor ambtenaren — waarom verdient hij veel meer terwijl ambtenaren minder krijgen? Denk na voordat je met voorstellen komt,” zegt een verontruste ambtenaar.
“Wat heeft hij ooit concreet gedaan voor ambtenaren toen hij in DNA zat? Niets. Werk eerst aan pensioenen: maak ze waardevast en laat mensen rond hun 60ste met pensioen gaan,” luidt een veelgehoorde reactie.
“Wie wil blijven werken na 60, prima — maar de 60-jaargrens moet behouden blijven. Sommige beroepen zijn fysiek zo zwaar dat mensen al op hun veertigste uitgeput kunnen zijn,” benadrukt een zorgmedewerker.
“Ik kan niet wachten om met pensioen te gaan. Laat de jongeren nu hun kans grijpen,” zegt een jonge professional.
Meerdere burgers merken op dat doorgaan met werken niet los gezien kan worden van eerlijke beloning en arbeidsvoorwaarden.
“Als een minister pleit voor langer doorwerken, moet hij eerst het loonbeleid rechtvaardiger maken. Waarom stijgt zijn eigen salaris wél, maar niet dat van de leraren of verpleegkundigen?” vraagt een onderwijzeres zich af.
Samenvattend zijn de meningen in Suriname verdeeld: enerzijds is er waardering voor actieve ouderen die willen blijven bijdragen; anderzijds leeft de vrees dat het voorstel misbruikt kan worden om pensioenen uit te hollen of om structurele problemen — zoals lage salarissen en waardeverlies van pensioenen — te maskeren.
De oproep uit de samenleving is tweeledig: laat individuele keuze bestaan voor wie wil doorwerken, én pak eerst structurele problemen aan — pensioenvastheid, eerlijke lonen en arbeidsomstandigheden — voordat wetgeving of beleidsadviezen op dit punt worden gewijzigd.
