Je bestelt een dure steak in een Amerikaans restaurant en denkt dat je een mals stuk rundvlees krijgt.
Maar zonder dat je het merkt, kan het gaan om restjes vlees die met een enzym aan elkaar zijn gelijmd. In de VS is dit legaal en wordt het op vrij grote schaal toegepast.
Het enzym heet transglutaminase, ook wel “meat glue” genoemd. Het verbindt losse stukjes vlees tot een ogenschijnlijk perfect geheel.
Wat eruitziet als een duur stukje vlees, kan in werkelijkheid bestaan uit goedkopere delen.
In de supermarkt moet zo’n product als “bewerkt” worden gelabeld, maar in restaurants ontbreekt zo’n verplichting. Klanten worden dus niet altijd geïnformeerd.
Volgens de Amerikaanse voedselautoriteit FDA is het veilig als het vlees voldoende wordt verhit.
Maar bij rare of medium gegaarde steaks kunnen bacteriën in het binnenste overleven, omdat de ‘oude buitenkant’ nu binnenin zit.
In de Europese Unie gelden strengere regels. Sinds 2010 is het gebruik van bepaalde vormen van vleeslijm, zoals bovine en porcine thrombin, verboden voor commercieel gebruik in levensmiddelen.
Dit verbod is gebaseerd op EU-Verordening (EU) Nr. 257/2010, waarin staat dat het gebruik consumenten kan misleiden. Als transglutaminase wel wordt toegepast, moet dit op het etiket staan.
Het verschil in regelgeving tussen de VS en Europa toont hoe belangrijk transparantie is.
In Suriname kennen we geen brede toepassing van dit enzym, blijkt uit onderzoek van GFC Nieuws, maar wie in het buitenland eet, doet er goed aan te informeren naar de herkomst van het vlees.
