In Suriname weet iedereen wat een buitenman of buitenvrouw is. De termen zijn zó ingeburgerd dat ze zelfs in Nederland worden gebruikt.
Toch blijft het onderwerp in Suriname taboe. In het openbaar praten mensen er nauwelijks over, maar achter gesloten deuren en in roddelgesprekken komt het regelmatig voorbij.
In delen van Europa en Noord-Amerika wordt het idee van relaties met meerdere partners — polyamorie of open relaties — steeds vaker openlijk besproken.
Er ontstaan communities, boeken, podcasts en therapievormen die hierop inspelen. De vraag die wereldwijd opkomt, is: is monogamie wel de natuurlijke norm?
Volgens sommige wetenschappers is het antwoord nee. In de evolutiegeschiedenis komt polygamie regelmatig voor.
Het idee dat je regels, ringen, geloften en soms zelf therapie nodig hebt om één-op-één relaties vol te houden, doet vermoeden dat het niet vanzelf gaat. Toch is het in Suriname nauwelijks bespreekbaar.
Dat heeft meerdere oorzaken. Veel mensen zijn religieus, en binnen het christendom, hindoeïsme en de islam wordt overspel als zondig gezien.
Relaties met meerdere partners worden daardoor al snel als immoreel bestempeld. Ook speelt schaamte een rol. In een kleine samenleving zoals die van Suriname, waar iedereen elkaar kent, is de sociale controle groot. Je reputatie is snel beschadigd.
Toch is de praktijk vaak anders dan de moraal. Veel mensen hebben relaties naast hun huwelijk of vaste partner. Stiekem, verborgen. De eerlijkheid ontbreekt meestal. Wie er wél voor uitkomt, wordt al snel veroordeeld of niet serieus genomen.
De vraag is niet alleen of polyamorie bij mensen past, maar ook of Suriname er klaar voor is om het gesprek daarover open te voeren, zonder oordeel, maar met nieuwsgierigheid.
