Bij veel westerse bezoekers, vooral uit Nederland, leeft nog altijd het beeld dat de gemiddelde Surinamer onbeschaafd overkomt.
Volgens een vaste GFC Nieuws-lezer uit de regio Den Haag, die Suriname al tientallen jaren volgt en er zelf gewoond heeft, valt het gedrag van veel mensen in het land op als luidruchtig, bot en weinig respectvol in het openbaar.
Hij volgde onder meer recente politieke bijeenkomsten en viel van de ene verbazing in de andere. “Veel geschreeuw, gescheld, nauwelijks ordelijk of fatsoenlijk gedrag”, schrijft hij aan onze redactie.
Ook op straat merkt hij gedrag op dat hem stoort, zoals mensen die afval uit hun auto gooien of elkaar uitschelden zonder aanleiding.
Wij vroegen lifestyle-expert Patricia Wong om duiding. Zij ziet een duidelijk verschil tussen de omgangsvormen binnen families en die in de openbare ruimte.
“In de huiselijke sfeer zie je juist veel respect. Mensen groeten ouderen netjes en letten op hun woorden,” zegt Wong.
“Maar in winkels, op straat of bij de overheid is die beleefdheid vaak ver te zoeken. Dat verschil maakt dat toeristen het gevoel krijgen dat men hier geen fatsoen kent.”
Volgens Wong zijn daar meerdere redenen voor. Suriname kent geen sterke servicecultuur. Veel werknemers krijgen geen training in klantgericht gedrag.
Ook heerst er sociaal wantrouwen: mensen zijn het vertrouwen in het systeem deels kwijt en reageren daarom kortaf of gesloten.
Bovendien verschilt de interpretatie van beleefdheid. Waar Nederlanders verwachten dat je glimlacht, groet of ‘sorry’ zegt, beschouwen Surinamers stil of neutraal gedrag vaak als normaal.
Voor veel toeristen voelt dat als afstandelijk of zelfs vijandig.
Niet gegroet worden in winkels, geen vriendelijk woord bij een botsing of een chagrijnige houding bij een vraag; het draagt allemaal bij aan het hardnekkige imago van onbeschaafdheid.
