In Paramaribo is het een bekend beeld: lange rijen auto’s bij fastfood drive-thru’s, vooral in de avonduren.
Opvallend is dat deze restaurants steeds druk zijn terwijl de prijzen van maaltijden vrijwel net zo hoog liggen als in rijke landen zoals Nederland.
Veel mensen klagen dat ze nauwelijks rondkomen met hun inkomen en toch blijft de vraag naar snelle hap onverminderd hoog. Hoe valt dat te verklaren?
Volgens onderzoekers van de Harvard School of Public Health en de University of California, Berkeley is dit gedrag geen toeval.
Uit meerdere studies blijkt dat mensen met lagere inkomens, ook in Suriname, vaker kiezen voor fastfood vanwege psychologische, sociale én economische factoren.
Fastfood biedt gemak, snelle beschikbaarheid en bovenal een gevoel van controle in een onzekere situatie. In gezinnen met financiële stress is eten soms een van de weinige vormen van directe voldoening.
Een studie van de University of California wijst erop dat mensen die financiële druk ervaren vaker emotioneel gaan eten en kiezen voor calorierijke, kant-en-klare maaltijden.
Dit wordt ‘emotional eating under constraint’ genoemd. Ook in Suriname speelt dat mechanisme, zeker wanneer koken thuis energie, tijd of middelen vraagt die men niet altijd heeft.
Daarnaast is er sprake van de zogeheten “nutrition transition”, een verschuiving in eetpatronen in ontwikkelingslanden van traditioneel voedsel naar bewerkt, Westers eten.
Deze trend werd beschreven door de University of North Carolina. Fastfood is aantrekkelijk door de smaak, de merkkracht en de lage directe inspanning die het vergt, zelfs al is het relatief duur.
Ook speelt marketing een grote rol. Fastfoodketens investeren veel in zichtbare vestigingen, aantrekkelijke reclames en promoties.
In steden zoals Paramaribo zijn deze zaken makkelijk bereikbaar met de auto en door het gebrek aan goed openbaar vervoer of veilige fietsroutes is de drive-thru voor velen gewoon het meest praktische alternatief.
Hoewel fastfood in verhouding duur is, kiezen veel mensen er toch voor omdat het als een toegankelijke beloning voelt.
Het is een vorm van directe bevrediging in een omgeving waar structurele vooruitgang moeilijk haalbaar lijkt. Dit verklaart waarom fastfoodketens in landen met lage inkomens toch floreren, ondanks de hoge prijzen.
Deze inzichten maken duidelijk dat fastfood in Suriname niet alleen een kwestie is van smaak of gemak, maar ook een spiegel van bredere economische en sociale spanningen.
