In een krachtig en emotioneel geladen schrijven heeft Earl Sabajo, zoon van de overleden dorpsleider Magda Sabajo, de noodklok geluid over de wijze waarop inheemse gemeenschappen in Suriname worden behandeld door instellingen die geacht worden hen te ondersteunen.
In zijn open brief aan de Vereniging van Inheemse Dorpshoofden in Suriname (VIDS), de Organisatie Samenwerkende Inheemse Dorpen in Para en Wanica (OSIP) en alle overige betrokken instanties, beschrijft hij de gebeurtenissen in het dorp Cassipora als symptoom van een dieper, structureel probleem.
Een gemeenschap onder druk
Recent besloot de gemeenschap van Cassipora – na langdurig overleg en volgens eigen tradities – tot het afzetten van haar kapitein, op basis van ernstige klachten, waaronder verduistering van gemeenschapsgelden en machtsmisbruik.
Deze beslissing werd echter niet erkend door vertegenwoordigers van VIDS en OSIP, die volgens Sabajo druk uitoefenden om de beslissing terug te draaien.
Hen zou zijn voorgehouden: “Als wij van VIDS of OSIP hem of haar niet erkennen, dan komt er geen beschikking via ROS.”
Sabajo noemt dit machtsmisbruik en manipulatie, in plaats van de begeleiding die van dergelijke instanties verwacht mag worden. “Een kapitein is geen eigenaar van een functie, maar een dienaar van het volk. Wie dat volk verraadt, verliest terecht het vertrouwen,” schrijft hij.
“Jullie bestaan bij de gratie van gemeenschappen en niet andersom”
In de brief stelt Sabajo dat VIDS en OSIP hun legitimiteit verliezen door zich te gedragen als schakels in een systeem dat vervreemd is geraakt van de gemeenschap. Hij hekelt het gebrek aan transparantie, overleg en respect voor lokaal besluitvormingsrecht.
Hij roept beide organisaties op tot zelfreflectie: “Durf het gezag van de gemeenschap boven je eigen belangen te stellen. Ondersteun, luister, respecteer.”
Aan de gemeenschappen richt hij een krachtige oproep: “Onthoud wie je bent. Vertrouw op jullie eigen besluitvorming. Laat je niet breken door druk van buitenaf.”
Een oproep tot herstel
Sabajo benadrukt dat zijn brief geen aanval is, maar een poging tot herstel van het oorspronkelijke doel waarvoor organisaties als VIDS en OSIP zijn opgericht.
“Wat zich in Cassipora heeft afgespeeld, is geen lokaal probleem, maar een nationaal signaal. Het land spreekt. En de adem van het land laat zich niet knechten.”
Hij sluit af met een oproep aan alle betrokken instellingen om terug te keren naar hun oorsprong: dienstbaarheid, transparantie en respect voor de stem van het volk.
