De Multidisciplinaire Werkgroep Armoedegrensbepaling heeft haar tussentijdsverslag over de periode augustus 2024 tot juni 2025 aangeboden aan minister Steven Mac Andrew van Arbeid, Werkgelegenheid en Jeugdzaken (AWJ).
De overhandiging vond plaats in aanwezigheid van onderdirecteur Arbeidsmarkt, mevrouw Naomi Esajas-Friperson, die eveneens een exemplaar in ontvangst nam.
De werkgroep, onder voorzitterschap van Rosita Woodly-Sobhie, zet zich in voor een strategische en wetenschappelijk onderbouwde aanpak van armoede en bepleit de oprichting van een permanente Nationale Armoede Autoriteit.
Volgens het tussentijdsverslag verdient het armoedevraagstuk structurele aandacht, mede gezien de versnelde ontwikkeling binnen de olie- en gassector.
Die ontwikkelingen kunnen – indien niet goed begeleid – leiden tot toegenomen ongelijkheid, verarming en het zogenoemde “Dutch disease-effect”.
Om het armoedebeleid effectief te onderbouwen, verwijst het verslag naar de urgentie van betrouwbare statistische data.
De werkgroep kijkt uit naar de resultaten van Census-9 (2025), die essentieel zijn voor het actualiseren van de armoedegrenzen.
In afwachting hiervan zijn in samenwerking met de Wereldbank al voorlopige analyses uitgevoerd op basis van het databestand van de Suriname Survey of Living Conditions (SSLC2022).
Minister Mac Andrew benadrukte tijdens de bijeenkomst het belang van wetenschappelijke onafhankelijkheid bij het vaststellen van de armoedegrens.
Volgens de minister moet de berekening van armoedecijfers niet slechts een technische exercitie zijn, maar ook breed worden gecommuniceerd en uitgelegd aan de samenleving. Hij pleitte voor transparante en toegankelijke informatie over de methoden en uitgangspunten die worden gehanteerd.
Zowel Mac Andrew als Woodly-Sobhie spraken hun steun uit voor een toekomstvisie waarin niet alleen wordt gewerkt aan het vaststellen van een minimumloon en armoedegrens, maar ook aan de introductie van een leefbaar loon – een inkomensniveau waarmee gezinnen in hun basisbehoeften kunnen voorzien.
Beiden zijn het erover eens dat armoedebestrijding de inzet van de gehele samenleving vereist en dat samenwerking tussen overheid, bedrijfsleven en maatschappelijke organisaties van cruciaal belang is.
Met de overhandiging van dit tussentijdsverslag is een belangrijke stap gezet richting het vormgeven van een structureel en inclusief armoedebeleid, dat gebaseerd is op data, transparantie en samenwerking.
