De stichting Een Momentje Thuis heeft gisteren bekendgemaakt dat Tony, een dakloze man voor wie zij zich de afgelopen periode intensief hebben ingezet, is overleden.
Voorzitter Izaak Leetz en zijn echtgenote, ondervoorzitter Nancy Leetz-Nathoenie (zie foto), delen hun gevoelens tegenover GFC Nieuws over het verlies en blikken terug op de laatste dagen van zijn leven.
“Het verlies van Tony heeft ons geschokt,” vertelt Nancy. “Je hoopt dat iemand nog een kans krijgt om te leven. Maar wie zijn wij? God heeft het laatste woord. We kiezen er liever voor dat iemand niet lijdt. God heeft dit gezien en hem naar huis geroepen.”
Volgens haar heeft Tony’s overlijden naast verdriet ook rust gebracht. “Het heeft veel energie van ons gevergd, maar nu hij in vrede is gaan rusten, voelen wij ook rust. Natuurlijk doet het pijn. Hij was een vriend geworden. Hij hoorde bij ons thuis. Maar iedereen heeft een tijd van komen en gaan.”
Voor Izaak is het verlies zwaar, maar ook troostend. “Je bent verdrietig, en een beetje teleurgesteld. We hebben ons ingezet, en toch heeft hij het niet gehaald.”
“Maar er is troost: De vader heeft hem geroepen. Hij hoeft niet meer te lijden. Men hoeft niet meer op hem neer te kijken. Men hoeft geen plaats meer voor hem te zoeken. God heeft al een plaats voor hem.”
Zijn toestand in de laatste dagen
De toestand van Tony was al zorgwekkend. “We zagen dat hij verzwakt was,” zegt Nancy. “Twee dagen voor zijn opname zei ik al tegen Izaak: ‘Ik denk niet dat Tony het nog lang volhoudt.’
“Toen hij via de EHBO werd opgenomen, was hij lichamelijk volledig uitgeput. De artsen zeiden dat hij zwaar ondervoed en uitgedroogd was. Zijn vitale waarden waren nog stabiel, maar zijn algemene toestand was slecht.”
Izaak bevestigt dat beeld: “Elke dag ging het slechter. Hij ademde nog, maar hij was er eigenlijk al niet meer. Ik riep hem vaak genoeg, maar hij reageerde niet meer.”
Door met de missie
Het overlijden van Tony laat een diepere boodschap achter, benadrukt Nancy. “Zijn verhaal moet een eye-opener zijn — voor de overheid, maar ook voor de samenleving. Doorzettingsvermogen en oprechte zorg kunnen wél verschil maken.”
“Wij hebben Tony nooit opgegeven, zelfs niet toen anderen dat al wel hadden gedaan. We bleven strijden, gebruikten sociale media, zochten aandacht voor zijn situatie — en uiteindelijk werd hij in opdracht van hogere hand opgenomen.”
Volgens haar moet het werk voortgezet worden. “Wat Tony ons heeft geleerd, is dat als je ergens in gelooft, je tot het uiterste moet gaan. Zijn verhaal heeft ons sterker gemaakt.”
“We hopen dat mensen gaan beseffen dat elk mens waardevol is. Vandaag gaat het goed met jou, maar morgen weet je niet waar je terechtkomt. We laten het niet bij Tony. Dit werk zetten we voort.”
Izaak sluit af met een krachtige boodschap: “De Bijbel zegt: ‘Heb je naaste lief als jezelf.’ En het zegt ook: ‘Draagt elkanders lasten.’ Deel in het vertrouwen. Deel in de nood van anderen. Wees niet doof voor de roep om hulp. Heb een open oor, een luisterend hart.”
“Als wij echte eenheid kennen, dan kunnen we zoveel meer bereiken. Laten we elkaar niet slecht behandelen. Laten we opstaan voor elkaar. Want uiteindelijk is het die eenheid die kracht geeft.”
