Critici: VHP tracht macht te behouden via oude politieke tactieken

In de nasleep van de ondertekening van een intentieverklaring tussen de NDP, NPS, ABOP, PL, A20 en BEP, klinkt er scherpe kritiek richting de Vooruitstrevende Hervormingspartij (VHP).

Volgens politieke waarnemers en critici zou de VHP alles in het werk stellen om aan de macht te blijven, onder meer door politieke partijtoppers als Gregory Rusland (NPS), Ronnie Brunswijk (ABOP) en andere leiders actief te benaderen om zich alsnog achter de VHP te scharen.

De VHP, onder leiding van partijvoorzitter en zittend president Chandrikapersad Santokhi, zou volgens deze critici voorafgaand aan de intentieverklaring persoonlijk contact hebben gezocht met alle betrokken partijleiders om steun te verkrijgen. De betrokken partijen zouden echter te kennen hebben gegeven hun woord reeds aan de NDP te hebben gegeven.

Nu de intentieverklaring is ondertekend, wordt volgens critici teruggegrepen op een oude politieke strategie: het inzetten van bekende publieke figuren die zich historisch fel tegen de NDP hebben uitgesproken, om verdeeldheid te zaaien – in het bijzonder binnen de NPS.

In dat kader wordt gewezen op de uitspraken van erevoorzitter Ronald Venetiaan, die zich negatief heeft uitgelaten over de samenwerking tussen de NPS en de NDP.

“Het is een doorzichtige poging om via het verleden invloed uit te oefenen op het heden,” aldus een anonieme partijfunctionaris.

Opvallend is dat sommige critici stellen dat deze strategie wordt ingegeven door invloed vanuit Nederland, met als doel de NDP opnieuw als onaanvaardbare coalitiepartner te framen. Daarbij wordt verwezen naar de 8 decembermoorden, een beladen hoofdstuk uit de Surinaamse geschiedenis, en de rol die Desi Bouterse daarin speelde.

“Bouterse is inmiddels al bijna een half jaar overleden. Waarom dan steeds die focus op hem?” vraagt een politieke analist zich af. “Het is duidelijk dat dit bedoeld is om emotie los te maken en partijen te verdelen.”

Er zijn zorgen dat de erevoorzitter van de NPS, Venetiaan, wordt misbruikt in dit politieke schaakspel, juist vanwege zijn historische positie als voorvechter van rechtvaardigheid en democratische waarden.

Zijn kritiek wordt in dit licht door sommigen gezien als een middel om druk uit te oefenen op het nieuwe samenwerkingsverband van politieke partijen.