Met het oog op de naderende verkiezingen in Suriname doet Stanley Zaalman, docent Organisatie en Management, een dringende oproep via GFC Nieuws aan de samenleving om niet in de valkuil van moddergooien en loze verkiezingsbeloften te trappen.
In een indringend betoog waarschuwt hij voor de gevolgen van politieke apathie, corruptie en etnisch verdeeld leiderschap en pleit hij voor de samenstelling van een nationaal technocratisch kabinet als oplossing voor Surinames structurele problemen.
Volgens Zaalman zijn de oude patronen van verdeeldheid en corruptie, die hun wortels vinden in het koloniale verleden, nog steeds diep verankerd in het politieke systeem.
“Na vijftig jaar is er in de politieke cultuur nauwelijks iets veranderd. Het land wordt geleid door amateurs die politiek niet als vak verstaan. De kiezer ziet geen verschil meer tussen de partijen en haakt massaal af,” stelt hij.
Hij uit scherpe kritiek op het huidige regeringsbeleid en op president Santokhi in het bijzonder. “De President gedraagt zich als een autocraat, trekt zich niets aan van de wetten en houdt het land in een wurggreep. Er is sprake van angst, gebrek aan visie en een verstoord zelfbeeld bij de leiding van het land,” aldus Zaalman.
Hij wijst ook op de teloorgang van de rechterlijke macht. “Onder deze regering heeft de rechterlijke macht haar karakter verloren. Men spreekt over rechters die losgezongen zijn van de werkelijkheid en zich verschuilen achter abstract juridisch redeneren.
“De recente rechterlijke uitspraken over de kiezerslijsten roepen veel maatschappelijke twijfel op over de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht.”
Zaalman bekritiseert ook het economisch beleid en de toegenomen ongelijkheid. Hij beschuldigt de VHP van nepotisme en machtsmisbruik.
“Een kleine groep – voornamelijk gelieerd aan de VHP – heeft zich verrijkt met onroerend goed en gebruikt hun bezit als levenslijn in een land waarin armoede en onzekerheid overheersen. In een schijndemocratie als de onze, zijn het vooral deze bezittenden die het meeste te vrezen hebben bij een echte machtswisseling.”
Hij haalt eveneens hard uit naar het etnisch karakter van de VHP. “De naamsverandering van de VHP naar Verenigde Hervormings Partij is cosmetisch gebleken. Afro-Surinamers spelen een ondergeschikte rol binnen het bestuur. De partij blijft in haar denken en doen etnisch gesloten.”
Pleidooi voor nationale eenheid en technocratie
In een toekomstvisie voor Suriname benadrukt Zaalman de noodzaak van een fundamenteel andere bestuursvorm. “De vondst van olie en gas zou aanleiding moeten zijn om het verouderde model van oppositie versus coalitie te verlaten.
“Alleen een nationaal technocratisch kabinet met experts uit diverse sectoren kan het hoofd bieden aan de uitdagingen van deze mega-operatie. Elke andere koers kan desastreus uitpakken voor het land.”
Zaalman sluit zijn betoog met een waarschuwing: “Suriname heeft nooit een echte revolutie gekend, maar gelet op de maatschappelijke spanningen durf ik niet te voorspellen dat dit zo zal blijven.”
