“Dat president Chandrikapersad Santokhi zijn best heeft gedaan, behoeft geen betoog of debat,” stelt George Lazo, politiek en maatschappelijk criticus.
Lazo stelt dat het grote werk met het Internationaal Monetair Fonds (IMF) keurig is uitgevoerd, maar blijft het resultaat voor de samenleving teleurstellend: “De bevolking is in stilte armer geworden.”
Volgens Lazo is er wél sprake van financiële herstructurering, maar is de rekening doorgeschoven naar de volgende regering, die over twee weken aantreedt. “Die zal het zware werk moeten doen: de schulden betalen. De grote vraag is: waarmee en hoe?”
Hij benadrukt dat de ordening van de kleinschalige goudsector onder deze regering had kunnen bijdragen aan echte verlichting.
“Door deze ordening had president Santokhi voldoende middelen kunnen genereren om de noden van het volk te verlichten én de schuld te herschikken,” stelt Lazo.
Echter, deze kans is volgens hem onbenut gebleven, met als gevolg dat Suriname nu geconfronteerd wordt met grootschalige goudsmokkel.
Lazo is kritisch op het Ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen (NH), dat volgens hem nalatig is geweest in het uitvoeren van deze belangrijke taak. “De internationale gemeenschap kijkt mee en ziet wat de voormalige politiecommissaris – nu president – toelaat,” aldus Lazo.
In zijn afsluitende woorden stelt hij dat Suriname geen geldprobleem heeft, maar een machtprobleem: “Bij wie ligt de politiek-bestuurlijke macht van Suriname werkelijk?”
Hij roept de bevolking op tot zelfreflectie en besluit:
“Ken je antwoord, geef Chan een cijfer vóórdat je gaat stemmen.”
