In Nederland zou het ondenkbaar zijn dat een persoon met een geschiedenis zoals die van de voormalige president en legerleider van Suriname, Desi Bouterse, door een groot deel van het volk wordt geadoreerd.
Bouterse is tijdens zijn leven veroordeeld voor het genadeloos ombrengen van vijftien onschuldige personen en er bestaat geen enkele twijfel dat hij de opdracht hiervoor heeft gegeven.
En laten we eerlijk zijn, dit is slechts één van de vele zeer negatieve zaken waar zijn naam aan verbonden is.
In ons land zouden invloedrijke figuren als Johan Derksen hem publiekelijk met de grond gelijk hebben gemaakt. De media, zowel links als rechts, zouden hem volledig hebben gecanceld.
Hier nemen we geen blad voor de mond als het gaat om zulke ernstige vergrijpen. Sterker nog, zelfs geliefde sterren als Marco Borsato en Ali B. worden voor veel minder volledig uit de samenleving verbannen.
Dat gebeurt omdat normen en waarden bij ons in Nederland hoog in het vaandel staan. Dergelijke schandalen worden niet weggemoffeld en daders worden verantwoordelijk gehouden voor hun daden.
Het contrast met Suriname is schrijnend. In plaats van afschuw te voelen, lijkt een groot deel van de bevolking Bouterse juist te vereren.
Mensen die zich schuldig hebben gemaakt aan de meest ernstige misdaden worden daar gevierd, alsof hun daden er niet toe doen. Dit zegt veel over het morele niveau van een groot deel van de Surinaamse samenleving, inclusief haar politici.
In Nederland zouden we ons diep schamen om naar de uitvaart van zo’n persoon te gaan. Maar in Suriname zien we precies het tegenovergestelde.
Dit gebrek aan collectieve verontwaardiging is zorgwekkend en roept de vraag op: hoe belangrijk zijn normen en waarden nog in Suriname?
J. Huizinga
