Op 25 november kwam een groep inheemse vrouwen bijeen om aandacht te vragen voor de voortdurende schending van hun rechten en de bedreigingen voor hun leefgebieden in Suriname.
Sharmaine Artist, een van de sprekers, benadrukte de tragische en langdurige situatie waarin de inheemse gemeenschappen zich bevinden.
In 2015 oordeelde het Inter-Amerikaans Hof voor de Rechten van de Mens dat de staat Suriname de rechten van de Kali’na en Lokono onvoldoende had beschermd.
Het Hof stelde toen dat de overheid binnen drie jaar de collectieve rechten van deze gemeenschappen op hun oorspronkelijke leefgebied zou moeten erkennen.
Nu, negen jaar later, is deze erkenning nog steeds niet wettelijk vastgelegd.
De uitblijvende erkenning heeft geleid tot ingrijpende gevolgen, zoals de tragische gebeurtenis op 2 mei 2023 in Pikin Saron.
In haar toespraak vertelde Sharmaine Artist dat de inheemse gemeenschappen jarenlang te maken hebben gehad met geweld en onderdrukking.
“Nu worden onze leefgebieden opnieuw bedreigd en onleefbaar gemaakt door houthandelaren, garimpero’s en internationale mijnbouwbedrijven. De geschiedenis van 500 jaar grondroof en culturele genocide moet eindelijk stoppen,” zei ze.
Artist wees erop dat de grootste belemmering voor de uitvoering van de uitspraak van het Hof de belangen van concessiehouders en multinationals zijn, evenals de betrokkenheid van regeringsfunctionarissen en politici bij de goudhandel.
“Bijna 50 jaar na de onafhankelijkheid ervaren we extreme ongelijkheid en sociale onrechtvaardigheid. Nationale regeringen en multinationals dringen ongestoord onze leefgebieden binnen,” aldus Artist.
Ze benadrukte ook de ernstige schade die aan het milieu wordt toegebracht. “Ondanks dat de natuur ons voorziet van voedsel, onderdak en een diepgewortelde identiteit, worden de bossen van onze voorouders genadeloos kaalgekapt. De lucht die we inademen wordt ernstig vervuild, en het water dat we drinken wordt vergiftigd.”
Artist uitte ook haar bezorgdheid over de discriminatie in de grondwet van Suriname, die leidt tot onrechtvaardige uitspraken van de rechter. “Hoe zit het met onze rechten, onze inheemse rechten? Zijn die dan geen mensenrechten?” vroeg ze zich af.
Suriname is het enige land op het westelijk halfrond dat de rechten van de inheemse bevolkingsgroepen nog niet heeft erkend.
Artist verklaarde namens de inheemse vrouwen: “Als inheemse vrouwen zullen wij aan de frontlinie staan om onze gemeenschappen en onze kinderen te verdedigen, aangezien onze mannen worden neergeschoten en als terroristen worden bestempeld.”
“Wij zullen niet aarzelen om de wereld op de hoogte te brengen van de voortdurende schendingen en onrecht,” werd toegevoegd.
Beeld: Sociale media
