In veel gezinnen in Suriname is het nog steeds gebruikelijk dat de zorg voor het gezin voornamelijk door vrouwen wordt gedragen, terwijl mannen vaak fulltime werken.
Deze traditionele rolverdeling heeft echter de laatste jaren veranderingen doorgemaakt, vooral binnen Surinaams-Nederlandse gezinnen.
Als ik kijk naar mijn kennissen, vrienden en familie in zowel Suriname als Nederland, zie ik een duidelijk verschil in hoe de zorg voor kinderen wordt verdeeld.
In Nederland, waar de kosten voor kinderopvang gemiddeld tussen de €1000 en €2000 per maand kunnen bedragen (afhankelijk van het aantal uren en het inkomen van het gezin), is het soms financieel logischer dat een van de ouders thuisblijft.
Het bedrag komt vaak in de buurt van een maandsalaris, waardoor veel gezinnen ervoor kiezen dat één partner tijdelijk stopt met werken om op de kinderen te passen.
Wat me opvalt, is dat in veel van deze gevallen vrouwen in Surinaams-Nederlandse gezinnen hoger opgeleid zijn en meer verdienen dan hun mannelijke partner.
Dit zorgt ervoor dat de man vaker degene is die thuisblijft. In Nederland lijkt dit hen prima af te gaan. Mannen nemen steeds vaker zorgtaken op zich zonder de schaamte die in de traditionele Surinaamse cultuur soms nog aanwezig is.
In Suriname is deze verandering minder zichtbaar. De rolverdeling blijft er traditioneel, waarbij mannen zelden de primaire verzorger zijn.
Maar binnen de Surinaamse gemeenschap in Nederland lijkt er een grotere acceptatie te zijn van gelijkheid in de verdeling van zorgtaken.
Foto ter illustratie.
