Ricky Stutgard is door de redactie van GFC Nieuws benaderd om zijn visie te delen over de recente situatie in Albina. Hij heeft de indruk dat de regering bij het omgaan met protesten met meerdere maten meet.
“Wanneer burgers in Paramaribo of het binnenland protesteren, wordt de mobiele eenheid met zwaar geschut ingezet om de acties te onderdrukken, vaak met een ‘shoot to kill’-houding. Dit was duidelijk te zien op 17 februari en 2 mei 2023, en nu weer op 9 september 2024,” aldus Stutgard.
Hij wijst erop dat tijdens het boerenprotest in Nickerie, waarbij ook brand was gesticht, de mobiele eenheid afwezig was. “De president kwam zelfs naar buiten om met de boeren te praten, en bovendien kregen ze ook nog te eten.”
In Albina was de situatie echter geheel anders, zegt Stutgard. “De vice-president, die regelmatig de grondwet vertrapt, gaf opdracht om het protest met geweld te beëindigen. De protesteerders gaven terecht aan dat ze niet als mensen worden behandeld, maar als ‘pingo’s’ en ‘pakira’s’ waarop vrijelijk mag worden geschoten.”
Op de vraag of barricaderen volgens hem een effectieve manier is om aandacht voor problemen te vragen, benadrukt Stutgard dat protesteren een menselijke eigenschap is. “Burgers uiten hun onvrede wanneer zij merken dat de acties van de regering, bedrijven, scholen, hen benadelen.”
Hij noemt verschillende protestmethoden, zoals het indienen van petities, het sturen van stukken naar de media of het uiten van kritiek tijdens uitzendingen.
Wanneer deze methoden geen oplossingen bieden, worden vaak hardere acties ondernomen, zoals stakingen, het bezetten van gebouwen, straatacties met schade aan andermans eigendommen, het blokkeren van hoofdwegen of het in brand steken van gebouwen.
“In het buitenland zien we soms dat mensen zo ver gaan als zichzelf in brand steken of wapens gebruiken om supermarkten of scholen binnen te dringen en te schieten.”
Het barricaderen van de hoofdweg naar Albina heeft volgens hem ervoor gezorgd dat zowel nationaal als internationaal bekend is geworden dat de bewoners van Albina zonder elektriciteit en leidingwater zitten.
Hij merkt op dat terwijl de inwoners van Albina in een precaire situatie verkeren, de directeur van EBS een salaris van SRD 240.000,00 ontvangt en er voertuigen van $ 100.000,00 worden aangeschaft.
“Het barricaderen van de hoofdweg naar Albina, daar heb ik begrip voor”, stelt Stutgard.
Op de vraag of het volk langer in toom gehouden zal kunnen worden met de toenemende problemen zoals prijsverhogingen, stroomuitval en watertekorten, verwijst hij naar de situatie in Eswatini (voorheen Swaziland).
Dit kleine Afrikaanse koninkrijk wordt sinds 1986 geregeerd door koning Mswati III, die ondanks ernstige gezondheidsproblemen en armoede onder de bevolking in luxe leeft met dure voertuigen, een privévliegtuig en een kostbare luxeauto.
Het regime wordt bekritiseerd om mensenrechtenschendingen, martelingen, buitensporig geweld en de beperking van vrijheid van meningsuiting en persvrijheid.
Stutgard concludeert hieruit: “Ja, het Surinaamse volk zal in toom gehouden worden doordat de regering de grondwet verder zal vertrappen, mensenrechtenschendingen zal plegen en de vrije pers zal muilkorven.”
De Covid-periode heeft volgens hem duidelijk aangetoond hoe gemakkelijk dat kan.
