OPINIE- Is sparen nog mogelijk in Suriname? Ik vraag het mij dagelijks af. Met de stijgende kosten van levensonderhoud en een onzekere economie is het voor mij, net als voor vele anderen, onmogelijk geworden om nog iets opzij te zetten.
Halverwege de maand is mijn geld al op, laat staan dat er iets overblijft voor spaardoelen of onvoorziene uitgaven.
Kijkend naar mijn eigen situatie en die van mensen om mij heen, zie ik dat de prijzen van basisbehoeften zoals voedsel, huisvesting en gezondheidszorg door het dak gaan.
Wat ik maandelijks verdien, lijkt nooit genoeg. Nadat alle rekeningen betaald zijn, blijft er nauwelijks iets over. Het idee van sparen voelt als een luxe die niet meer voor ons is weggelegd.
Daar komt nog bij dat veel van ons worstelen met financiële discipline. Ik betrap mezelf erop dat ik soms impulsief geld uitgeef aan dingen die ik eigenlijk niet nodig heb.
Dit maakt de situatie er niet beter op. Aan het eind van de maand blijft er niets over om te sparen.
Onverwachte uitgaven gooien ook vaak roet in het eten. Een medisch noodgeval, een noodzakelijke autoreparatie of zelfs een simpele huisreparatie kunnen financieel verwoestend zijn. Deze gebeurtenissen vreten elk spaarpotje dat je probeert op te bouwen compleet leeg.
Financiële experts zeggen wel dat sparen nog steeds mogelijk is, zelfs met een beperkt budget. Ze adviseren zorgvuldige planning, discipline en het stellen van prioriteiten.
Eerlijk gezegd, als ik kijk naar mijn realiteit, voelt dit advies haast onhaalbaar. Het opstellen van een budget en het vermijden van impulsieve aankopen is makkelijker gezegd dan gedaan.
Het belang van financiële educatie en ondersteuning is onmiskenbaar, maar voor velen van ons voelt het alsof we in een eindeloze cyclus van financiële instabiliteit zitten.
Ik vraag mij af of de mensen die deze adviezen geven, echt begrijpen hoe diep deze economische problemen snijden in ons dagelijks leven.
Voor nu blijft de vraag of sparen mogelijk is, voor velen van ons, een pijnlijke herinnering aan de uitdagingen waar we elke dag mee te maken hebben.
I. Kerto
