In de huidige Surinaamse politieke arena is het gemakkelijk om verblind te raken door economische cijfers en groeistatistieken.
Dit lijkt zeker het geval bij de zelfevaluatie van president Chan Santokhi, die zijn regeringsprestaties vaak baseert op de financiële herstelcijfers die hij naar voren brengt, met inbegrip van positieve beoordelingen van internationale organisaties zoals het IMF.
Echter, een ware leider moet worden beoordeeld op meer dan alleen economische prestaties. Morele capaciteiten en prestaties spelen een grote rol in het leiderschap, iets wat vaak onderbelicht blijft in het geval van Santokhi.
Met “morele capaciteiten” verwijs ik naar het vermogen van een leider om beslissingen te nemen die niet alleen monetair voordelig zijn, maar ook ethisch verantwoord, rekening houdend met de gevolgen voor de gehele samenleving.
Het gaat hierbij om het welzijn en de levenskwaliteit van de burgers, die door beleidsmaatregelen beïnvloed worden.
President Santokhi, hoewel redelijk succesvol in het stabiliseren van de Surinaamse economie, lijkt geen of heel weinig aandacht te besteden aan hoe zijn beleid de dagelijkse levens van de mensen raakt.
Bovendien worden leiderschap en moraliteit op de proef gesteld wanneer er binnen de regering sprake is van grootschalige fraudegevallen.
In dergelijke situaties is het de verantwoordelijkheid van de leider om transparantie te waarborgen, verantwoordelijkheid te nemen en waar nodig corrigerende maatregelen te treffen.
Het negeren of onvoldoende adresseren van dergelijke kwesties wijst duidelijk op een tekortkoming in morele leiderschapskwaliteiten.
Een goede leider kijkt verder dan de cijfers en statistieken. Het gaat om het aanvoelen en begrijpen van de behoeften, zorgen en het welzijn van het volk.
Het bouwen aan een monetair stabiel land is ongetwijfeld belangrijk, maar het creëren van een samenleving waarin iedereen zich gehoord en gewaardeerd voelt, waar rechtvaardigheid en ethiek de leidende principes zijn, is evenzo noodzakelijk.
De ware test voor Santokhi als leider ligt daarom niet alleen in het herstel van de economie, maar ook in het versterken van het morele en ethische fundament van zijn bestuur, iets wat essentieel is voor het opbouwen van vertrouwen en respect binnen en buiten Suriname.
