Het is hoog tijd om een hardnekkige mythe te ontmantelen: het idee dat Suriname wijdverspreid lijdt onder armoede.
Deze algemeen aanvaarde voorstelling van zaken blijft een vertekend beeld geven van de realiteit. Natuurlijk, niemand kan ontkennen dat er individuen en gezinnen zijn die financieel worstelen.
Maar het is een misvatting om te denken dat dit de overgrote meerderheid van de Surinaamse bevolking betreft.
Het bewijs is niet moeilijk te vinden. Kijk naar de wijze waarop mensen hun geld besteden. Dure kleding en schoenen, de nieuwste peperdure mobiele telefoons, glinsterende gouden sieraden, frequente taxiritten en tickets voor populaire shows zijn geen zeldzaamheid.
Deze luxegoederen en -diensten zijn wijdverbreid en alomtegenwoordig, zelfs onder diegenen die beweren onder de armoedegrens te leven.
Neem als voorbeeld de feestdagen. Duizenden jongeren en ouderen, die zichzelf categoriseren als levend onder de armoedegrens, slaagden erin om dure toegangskaarten te kopen voor een show in de IMS mall, met optredens van Nederlandse rappers.
De kaartjes, geprijsd op SRD 1500, waren schijnbaar moeiteloos verkrijgbaar voor mensen uit diverse achterstandswijken. Toch zijn het dezelfde mensen die klagen over onvoldoende middelen om brood te kopen.
Het is zorgwekkend dat er een cultuur van inconsequentie en financiële onverantwoordelijkheid lijkt te heersen. Wekelijks worden onnodige luxe- uitgaven gedaan, terwijl basisbehoeften als voedsel als een last worden beschouwd.
Dit gedrag ondermijnt de ernst van echte armoede en leidt tot misplaatste sympathie en onnodige donaties van goedbedoelende mensen, voornamelijk uit Nederland. Deze donaties worden veelal verspild aan extravagante levensstijlen in plaats van noodzakelijke levensbehoeften.
Het is tijd voor een paradigmaverschuiving in Suriname. Een mentaliteitsverandering gericht op wijs financieel beheer en investeringen is noodzakelijk.
Dit zou een eerste stap zijn naar een meer zelfredzame en economisch duurzame toekomst, waarin men de waarde van geld respecteert en zich niet blind staart op kortstondige materiële genoegens.
Foto ter illustratie.
