OPINIE- In Suriname wordt de hoop op snelle vooruitgang vaak gekoesterd bij de wisseling van de politieke wacht. Toch, ongeacht wie het roer overneemt, blijft de werkelijke verandering een verre droom.
Een oorzaak hiervoor ligt in het feit dat een groot percentage van onze bevolking laagopgeleid of niet opgeleid is en weigert actief te doen aan zelfkennisverrijking .
Zelfs degenen die wel een opleiding hebben genoten, missen vaak de breedte van kennis en internationale ervaring – een tekortkoming die evenzeer bij veel van onze politici wordt waargenomen.
Waarschijnlijk slechts een schamele 5 procent van onze samenleving kan worden geclassificeerd als goed opgeleid met een ruime algemene kennis en internationale expertise.
Met een overgrote meerderheid van de bevolking die deze kwaliteiten mist, is het haast onmogelijk een land tot welvaart te brengen.
Onze politici, vaak een reflectie van de bredere samenleving, ontberen evenzeer de noodzakelijke vaardigheden om deze spiraal van stagnatie te doorbreken.
Wellicht is onze laatste strohalm het binnenhalen van Surinaamse Nederlanders die hun sporen verdiend hebben in de wereld.
Deze diaspora beschikt over noodzakelijk kennis en ervaring die ons kunnen helpen een weg uit het moeras te vinden. Hun betrokkenheid bij het beleid zou een begin van kennisoverdracht en -verrijking kunnen zijn.
De Surinaamse bevolking moet zich openstellen voor deze bron van buitenaf en erkennen dat autonomie niet betekent dat we isolatie moeten omarmen.
Zonder externe hulp zal ons land, op zowel economisch als maatschappelijk vlak, verder afglijden. Het is tijd om onze trots opzij te zetten en ons te richten op kennisverrijking, en dit met de grootste spoed.
Alleen door te leren van hen die buiten onze grenzen succes hebben behaald, kunnen we de hoop op welvaart weer realiteit laten worden.
R. Pinas
DISCLAIMER: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC het eens is met de inhoud
