“Elke winter is het hetzelfde liedje; de kou, het grijze, grauwe weer, het vreet aan me,” vertelt een 38-jarige Surinaamse Rotterdammer, die sinds zijn tienerjaren in Nederland woont.
Tijdens een informeel gesprek met onze GFC Lifestyle correspondent uit hij zijn gemis naar het warme, meestal zonnige Suriname, vooral nu de winter nadert.
De dertiger beschrijft hoe hij elk jaar rond oktober al merkt dat zijn stemming verandert.
“Het is nu nog maar het begin, maar straks in december en januari, als het maar een paar uur licht is, voel ik me echt terneergeslagen,” zegt hij.
Hoewel hij al lang in Nederland woont, blijft zijn hart kloppen voor Suriname. “Als het financieel en economisch haalbaar was, had ik mijn koffers al gepakt,” onthult hij.
Echter, het gebrek aan werkgelegenheid en de povere economische situatie in Suriname maken een verhuizing onmogelijk voor hem.
Daarbij komt dat hij ook niet genoeg geld heeft om zijn geliefde moederland te bezoeken.
Deze emotionele afstand tot zijn thuisland in de wintermaanden maakt het voor de Rotterdammer moeilijk om de Nederlandse koude dagen te doorstaan.
Hij probeert zijn heimwee te verminderen door Surinaamse muziek te luisteren en online filmpjes over zijn thuisland te bekijken, maar niets lijkt de warmte van de Surinaamse zon te kunnen vervangen.
“Het is die warmte, de ongedwongen sfeer, en de heldere kleuren van mijn land die ik zo mis,” jammerde hij.
Met de winter voor de deur en de herinneringen aan Suriname in zijn hart, bereidt hij zich voor op nog een lange periode van weemoed.
