Suriname, vaak bekend om zijn warme, gemeenschapsgerichte cultuur, ondergaat volgens een 75-jarige mevrouw een stille maar ingrijpende verandering.
De senior in Paramaribo deelt haar zorgen over hoe de tijden zijn veranderd, weerspiegelend een trend die niet alleen in Suriname maar wereldwijd zichtbaar is.
“Vroeger was het een komen en gaan van mensen bij ons thuis,” vertelt de inwoonster van Paramaribo nostalgisch.
“Mijn ouders hadden dagelijks bezoek. We deelden verhalen, eten en vooral tijd met elkaar. Dat is nu anders. Ik zit vaak alleen op het balkon te staren.”
Deze mevrouw, zoals vele van haar leeftijdsgenoten, merkt op dat de jongere generaties, inclusief haar kleinkinderen, nog maar sporadisch op bezoek komen.
Ze wijt dit aan de opkomst van sociale media en smartphones, waar jongeren tegenwoordig veel tijd aan besteden.
Dit fenomeen is niet uniek voor de 75-jarige. Gesprekken met andere ouderen bevestigen een vergelijkbaar patroon: een groeiend gevoel van isolatie en verwaarlozing.
“Het sociale weefsel dat onze gemeenschap zo sterk hield, lijkt te verdwijnen,” weet ze zeker.
Sociale connecties zijn essentieel voor de gezondheid van ouderen. Veel ouderen voelen zich eenzaam, wat even schadelijk kan zijn als roken of inactiviteit. Dat staat op de site van de WHO.
Om eenzaamheid te bestrijden, worden methoden zoals trainingen, groepen en therapie ingezet. Het verbeteren van gemeenschappen en het voeren van anti-discriminatiebeleid helpt ook.
De VN ziet eenzaamheid bij ouderen als een belangrijk gezondheidsprobleem. De verandering in sociale structuren, deels door technologie, speelt een rol.
Technologie kan verbinden, maar ook fysieke interacties verminderen, met name tussen generaties. Dit alles benadrukt de universele menselijke behoefte aan gezelschap en verbondenheid.
Foto ter illustratie.
