GFC NIEUWSREDACTIE- In een beweging die de voortdurende strijd om landrechten en territoriale erkenning weerspiegelt, hebben Inheemse dorpen in Suriname hun inspanningen geïntensiveerd om hun grondgebied te markeren en af te bakenen.
Het recente besluit van Pikin Saron, een dorp in het Inheems gebied Para-West, om de demarcatie van hun grondgebied voort te zetten, markeert een belangrijke stap in deze voortdurende inspanning.
Vrijdag is tijdens een vergadering tussen dorpelingen en een delegatie van de Vereniging van Inheemse Dorpshoofden in Suriname (VIDS), onder leiding van ondervoorzitter Selowin Alamijawari, besloten om het proces van demarcatie in Pikin Saron voort te zetten.
Clarise Moera-awalie, het dorpshoofd van Pikin Saron, benadrukte het belang van de demarcatie, waarbij ze verklaarde: “We willen dat ons gebied snel wordt gedemarqueerd om meer zekerheid te hebben op onze grond.”
Dit standpunt weerspiegelt de diepgewortelde wens van de Inheemse gemeenschappen in Suriname om hun landrechten te beschermen en te verzekeren.
Ook Selowin Alamijawari, die zowel ondervoorzitter van VIDS als dorpshoofd van Langamankondre in Marowijne is, benadrukte het belang van demarcatie als een strategische stap in de juridische erkenning van de collectieve grondenrechten van Inheemse volken.
De daadwerkelijke afbakening van grondgebieden geeft niet alleen visuele grenzen aan, maar dient ook als basis voor het vaststellen van wettelijke eigendomsrechten, toegang tot natuurlijke hulpbronnen en bescherming tegen externe inbreuken.
De betrokkenheid van VIDS bij dit proces is van cruciaal belang, omdat deze organisatie zich inzet voor de belangen van Inheemse gemeenschappen en hun rechten in het hele land.
De delegatie onder leiding van Alamijawari bezocht recentelijk ook Tibiti in Para-West, waar een informatie-uitwisseling met de gemeenschap plaatsvond. Tijdens deze bijeenkomsten werd niet alleen de demarcatie besproken, maar ook de bredere kwestie van de collectieve grondenrechten van de Inheemse volken in Suriname.
De stappen die de Inheemse gemeenschappen in Suriname nemen om hun territoriale rechten te waarborgen, zijn een illustratie van hun vastberadenheid om hun cultuur, levensonderhoud en erfgoed te beschermen tegen de voortdurende druk van modernisatie, economische ontwikkeling en landexploitatie.
Het verhaal van Pikin Saron en vele andere Inheemse dorpen in Suriname is een voortdurende herinnering aan het belang van het erkennen en respecteren van Inheemse rechten, en het biedt inzicht in de bredere mondiale discussie over inheemse landrechten en sociale rechtvaardigheid.
