INGEZONDEN- Het was onlangs weer een erg zielige vertoning toen ik met een paar vrienden in een nieuw restaurant aan de Ringweg in Paramaribo was voor een diner.
Een ieder weet zo zoetjes aan nu wel dat het momenteel één van de beste, maar ook meest elite restaurants is in Suriname. Het is eigenlijk meer bestemd voor personen die op een zeer hoog welvaartsniveau zijn.
Dus niet echt een plek om te gaan eten voor de gewone man en vrouw die met veel pijn en moeite hun autotank met benzine kunnen vullen of de noodzakelijke boodschappen in de supermarkt doen.
Maar tot mijn grote verbazing zag ik er ook veel mensen zitten die ik ken en waarvan ik honderd procent zeker weet dat ze nauwelijks een nagel hebben om hun kont mee te krabben.
Die dagelijks worstelen met de vraag hoe zij zichzelf en hun kinderen een normaal bestaan kunnen geven en al in de tweede week na het ontvangen van hun salaris zowat platzak zijn.
Maar ze moeten en zullen daar ook gaan eten met het heel gezin, want ze willen een ieder laten zien dat ze ook tot de elite van Suriname behoren.
En kort daarna maar weer gaan klagen bij familieleden in Nederland hoe zwaar ze het hebben in de hoop hen wat euro’s zakgeld af te troggelen.
Maar intussen hier in Paramaribo wel de geweldige madame of heer proberen uit te stralen!
Hetzelfde zie ik ook met het aanschaffen van peperdure auto’s met geleend geld bij de bank. Een ieder moet weten dat ze geslaagd zijn in het leven. Ze willen zo graag deel zijn van de upper class dat zij zichzelf in de schulden steken.
Het zijn vaak deze mensen die in verwaarloosde huizen wonen, diep in de schulden zitten en thuis veelal slechts rijst met een beetje jus eten en hun kinderen met een lege maag naar school sturen.
En dat alleen maar vanwege een minderwaardigheidscomplex en compensatiegedrag: alle schijn opwekken dat ze ook onderdeel zijn van de betere kringen.
Het is zeer bedroevend.
R. Pinas
DISCLAIMER: Publicatie van ingezonden stukken houdt niet in dat de redactie het eens is met de inhoud
