INGEZONDEN– Met veel interesse las ik een bericht↗ op deze nieuwssite over een Surinaamse man die samenwoonde in Den Haag met een Nederlandse vrouw.
Hun relatie liep op de klippen nadat zijn vriendin tegen zijn zin in een grote hond in huis had gebracht.
Ondanks de Surinamer dat niet prettig vond, drukte zijn partner haar plan gewoon door.
Het is bekend dat veel personen die honden of katten in huis houden er helemaal geen moeite mee hebben dat deze dieren ook samen met hen het bed inkruipen en de hele nacht samen slapen.
Ik heb in Nederland zelf meegemaakt dat ik bij iemand op bezoek was en de hond zonder dat er een punt van gemaakt werd gedeeltelijk springt op het aanrecht en hapte uit een bord met eten.
Ook zijn er mensen met kleine kinderen en zelfs baby’s die het toelaten dat de hond de kids in het gezicht likken.
Voor een persoon die uit Suriname komt zijn dit soort taferelen abnormaal. Wij slapen niet met een hond of kat in bed omdat wij dat vies vinden.
En dat is ook zo. De dieren hebben allerlei vreemde virussen en bacteriën op hun lichaam en vooral op hun tong.
Het laten likken van baby’s, kinderen of volwassenen door een kat of hond kan ernstige ziekten veroorzaken.
Kortom: een hond of kat hoort niet in huis, maar buiten.
Niet omdat bepaalde mensen deze smerigheid uithalen moeten wij Surinamers dat ook accepteren. Wij hoeven deze nonsens niet goed te keuren of over te nemen.
Ik begrijp daarom mijn Surinaamse broeder in Den Haag helemaal. Ook ik zou nimmer samenwonen met een vrouw die een hond in huis brengt.
Of de hond eruit, of ik eruit.
Foto ter illustratie.
R. Pinas
DISCLAIMER: Publicatie van ingezonden stukken houdt niet in dat de redactie het eens is met de inhoud.
