GFC NIEUWSREDACTIE- Stichting Mulokot van Kawemhakan blijft zich inzetten om onderwijs te garanderen voor de Wayana in het verre binnenland van Suriname.
Eerder nam Mulokot al het initiatief om lessen te verzorgen aan de kinderen in Kawemhakan en binnenkort wordt er een aanvang gemaakt met de bouw van een school. De bouwmaterialen zijn reeds per boot aangekomen in Kawemhakan aan de Lawarivier.
“Er is al 28 jaar geen school van de overheid in Kawemhakan. Ik was één van de laatste leerlingen en was 5 jaar toen de school gesloten werd vanwege de binnenlandse oorlog”, zegt Jupta Itoewaki, voorzitter van Mulokot.
Itoewaki heeft de indruk dat de overheid het niet belangrijk acht om voor onderwijs in Kawemhakan te zorgen. De kinderen zijn daarom genoodzaakt om aan de Franse kant de basisschool te bezoeken. “Vele kinderen stoppen in het tweede leerjaar van het vervolgonderwijs vanwege financiële problemen en ze hebben ook niet de nodige papieren om in het land te verblijven”, zegt Itoewaki.
Vandaar dat Mulokot het initiatief nam om zelf voor onderwijs te zorgen in Kawemhakan. Met financiële ondersteuning van Belvosur (België voor Suriname) zijn nu materialen aangeschaft om de school te bouwen. Deze zijn deze week met de boot aangekomen in Kawemhakan. De school zal voorlopig bestaan uit twee lokalen met elk een omvang van 7 bij 7 meter.
Itoewaki deelt mee dat het onderwijs wordt verzorgd vanuit een Inheems perspectief. De cultuur van de Wayana staat centraal bij de school en daarom is cultuurbehoud onderdeel van het curriculum. Er worden ook Nederlandse en Engelse lessen gegeven.
Mulokot hoopt dat de school in de toekomst onder supervisie van het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap zal functioneren. “Onze ervaring met de voormalige ministers van onderwijs hebben wel niet geleid tot goede oplossingen”, zegt Itoewaki twijfelend.
Stamhoofd Ipomadi ‘Miep’ Pelenapin van de Wayana en medeoprichter van Mulokot is blij dat er een schoolgebouw zal worden opgezet in zijn dorp.
“Omdat de mensen in Kawemhakan in Frans-Guyana naar school zijn geweest, kunnen ze geen Nederlands en Sranan Tongo praten en krijgen problemen als ze zich in Paramaribo bevinden. We doen daarom ons best om een goed lokaal te hebben om de mensen de Nederlandse taal te leren”, zegt het stamhoofd.
Hij vertelt dat het vervolgonderwijs in Frans-Guyana veel geld kost en dat kunnen vele ouders zich niet permitteren. Stamhoofd Pelenapin had graag gezien dat de Surinaamse overheid weer een school in het dorp had opgezet. “Maar we moeten aanhoren dat er hiervoor geen geld is”.
