Wie door het centrum van Paramaribo loopt, kan er nauwelijks omheen.
Op de hoek van de Zwartenhovenbrugstraat en de Dr. Sophie Redmondstraat staat een opvallende, overwoekerde ruïne die al jaren vragen oproept.
Het gaat om Ston oso, Sranantongo voor Stenen huis, een van de oudste bakstenen gebouwen van de stad.
Een zeldzaam stenen pand uit de koloniale tijd
Het Ston oso werd gebouwd rond het einde van de achttiende eeuw, vermoedelijk tussen 1776 en 1810.
In een periode waarin Paramaribo vrijwel volledig uit houten gebouwen bestond, was een stenen huis uitzonderlijk.
Juist dat verklaart de naam. Het pand stond op een strategische plek in het koloniale centrum en maakte deel uit van het dagelijkse stadsleven.
Feiten en verhalen lopen door elkaar
Door de jaren heen zijn er veel verhalen ontstaan over de functie van het gebouw. Een hardnekkige legende stelt dat het pand een oud gerechtshof zou zijn geweest, verbonden aan het zogenoemde Zwarte Hof.
Historisch onderzoek wijst echter uit dat dit niet klopt. Het echte Hof van Justitie stond bij het huidige Onafhankelijkheidsplein en is daar nog steeds in gebruik.
Wat wel vaststaat, is dat het Ston oso in verschillende perioden dienstdeed als woonhuis en winkelpand.
In de twintigste eeuw zat er onder meer een levensmiddelenzaak en later Lie’s Foto Studio, een bekende fotostudio in Paramaribo. In de jaren zestig werd in het gebouw zelfs de Chinese afdeling van de Nationale Partij Suriname opgericht.
Beschermd erfgoed, maar in verval
Het gebouw ligt binnen de historische binnenstad van Paramaribo, die sinds 2002 op de UNESCO Werelderfgoedlijst staat.
Pogingen van onder andere de Stichting Gebouwd Erfgoed Suriname om restauratieplannen te realiseren, liepen vast. Sinds 2007 is het pand eigendom van de staat.
Vandaag de dag staat het Ston oso er vervallen bij.
