Veel Surinamers dromen ervan om naar Nederland te verhuizen. Een beter salaris, meer kansen, goede gezondheidszorg – het klinkt allemaal als een logische stap vooruit.
En volgens het World Happiness Report klopt dat ook: migranten ervaren wereldwijd gemiddeld een stijging tot maximaal 29% in hun geluksniveau na migratie.
Uit een promotieonderzoek van Erasmus Universiteit blijkt dat de gelukstoename vaak tijdelijk is.
Kort na aankomst voelen migranten zich beter, maar op de lange termijn vlakt dat effect af.
Sommigen wennen simpelweg aan hun nieuwe situatie, terwijl anderen ervaren dat ze in een ander land toch nooit helemaal thuishoren.
Trendwatcher Patricia Wong ziet het gebeuren bij sommige Surinamers in Nederland.
“Ik merkte bij mezelf vooral heimwee, ondanks dat ik veel vrienden had.” Volgens haar missen velen de warmte en sociale dynamiek van Suriname.
Het klimaat speelt ook mee: de donkere, koude maanden in Nederland kunnen zwaar wegen op het gemoed.
Daarnaast voelen veel Surinamers zich niet volledig geaccepteerd, ondanks dat ze de taal spreken en bekend zijn met de cultuur.
“Sommigen moeten zich anders voordoen dan ze zijn om erbij te horen,” zegt Wong. Voor een deel is dat de reden om terug te keren, maar er zijn ook praktische overwegingen.
Ondernemerskansen trekken veel mensen terug naar Suriname. Met hun Nederlandse ervaring en netwerk zien zij mogelijkheden die anderen niet zien.
Vooral in sectoren als horeca, toerisme en detailhandel kunnen terugkerende Surinamers zich onderscheiden.
En dan is er nog de levensstijl. De hoge werkdruk en prestatiedruk in Nederland voelen voor sommigen als een sleur.
In Suriname is het leven vaak relaxter, met meer sociale contacten en minder stress.
“Je hebt hier soms minder, maar je hebt wel tijd om te leven,” zeggen terugkeerders vaak. En misschien is dat uiteindelijk toch het echte geluk.
