Voor veel Surinaamse Nederlanders met een bijstandsuitkering voelt een vakantie in Suriname als een stap in een andere realiteit.
Waar ze in Nederland nauwelijks opvallen en soms worden weggezet als profiteurs, genieten ze in hun geboorteland opeens van aanzien.
Familieleden en kennissen behandelen hen met meer respect, luisteren aandachtiger naar wat ze te zeggen hebben en zien hen als iemand die ‘ver’ is gekomen.
Volgens Suriname-analist R. Pinas heeft dit niet altijd te maken met hun financiële positie, maar vooral met sociale waardering en hoe ze door hun omgeving worden behandeld.
In Nederland staat iemand met een bijstandsuitkering maatschappelijk aan de zijlijn. Ze krijgen weinig respect en voelen zich soms zelfs onzichtbaar.
“Maar zodra ze in Suriname zijn, verandert dat beeld compleet, vooral wanneer ze niet vertellen dat ze van een uitkering leven,” zegt Pinas in gesprek met GFC Nieuws Lifestyle.
“Hier worden ze niet gezien als iemand die krap bij kas zit, maar simpelweg als iemand uit Nederland. En dat op zich geeft hen al een zekere status.”
In Suriname heerst volgens hem nog steeds een diepe bewondering voor alles wat ‘buitenlands’ is, vooral als het uit Nederland komt.
Zelfs als iemand in Nederland arm is, blijft het idee overeind dat ze het verder hebben geschopt dan de gemiddelde Surinamer.
“Mensen tonen automatisch meer respect, luisteren aandachtiger en behandelen hen alsof ze meer kennis of ervaring hebben, puur omdat ze in Nederland wonen,” legt Pinas uit.
Toch wijst de analist erop dat deze sociale waardering vaak oppervlakkig is. “Het gaat niet om wie ze werkelijk zijn, maar om waar ze vandaan komen.
Zodra de vakantie voorbij is en ze weer terugkeren naar Nederland, verdwijnt die status. Daar worden ze vaak weer gezien als derderangs burgers zonder maatschappelijke waarde.”
