OPINIE- Het is alarmerend en ronduit zorgelijk dat een groeiend aantal mensen in Suriname niet lijkt te beschikken over basale kennis.
Dit gebrek komt ook pijnlijk naar voren in de talrijke ondoordachte reacties op sociale media, uit hoeken waar men juist meer doordachtheid zou verwachten.
Het lijkt erop dat velen in Suriname het vermogen om logisch na te denken zijn verloren, waarbij zelfs de meest simpele kwesties niet begrepen worden, laat staan vraagstukken die enige diepgang vereisen.
Deze observatie is niet slechts een losstaande mening, maar een signaal van een dieper onderliggend probleem.
Terwijl Surinamers in Nederland vaak een hoger ontwikkelingsniveau bereiken, met een betere taalbeheersing, een uitgebreidere woordenschat, en een vermogen om complexere zaken te begrijpen, blijft men in Suriname achter.
Hoe komt dit en wat kan men hieraan doen?
Een van de redenen voor dit verschil in ontwikkeling kan de kwaliteit en toegang tot onderwijs zijn. In Nederland is het onderwijssysteem goed gestructureerd, met een sterke nadruk op kritisch denken en taalontwikkeling.
Surinamers in Nederland profiteren van deze systemen, maar dit contrasteert sterk met de situatie in Suriname, waar het onderwijs vaak kampt met uitdagingen zoals onvoldoende middelen, onderbezetting van gekwalificeerde docenten en verouderde onderwijsmethoden.
Een andere factor is de bredere toegang tot diverse informatiebronnen in Nederland, vergeleken met Suriname. De beschikbaarheid van bibliotheken, online educatieve platforms en stimulerende leeromgevingen draagt bij aan een breder begrip en een kritischere houding ten opzichte van informatie.
Wat kan men in Suriname hieruit leren? Ten eerste, het belang van investeren in het onderwijssysteem. Een goed gefundeerd onderwijsstelsel dat de nieuwste pedagogische inzichten en technologieën omarmt is noodzakelijk.
Dit zou gepaard moeten gaan met het aanmoedigen van een leescultuur die kritisch denken bevordert.
Ten tweede, het opzetten van meer openbare bibliotheken en het beschikbaar maken van digitale leermiddelen zou een prioriteit moeten zijn.
Dit zal niet alleen de toegang tot informatie verbeteren maar ook bijdragen aan het ontwikkelen van de nodige vaardigheden om deze informatie effectief te gebruiken.
Het is tijd voor een ommekeer waarbij wij niet alleen onze jongeren in mijn geboorteland, maar ook volwassenen uitdagen om hun denkvermogen en kennis te vergroten.
