Als lifestyledeskundige én als vrouw met Surinaamse roots die een tijdje in Nederland heeft gewoond maar nu weer in Suriname woont, valt het me echt op hoe anders relaties daar zijn vergeleken met hier.
In Suriname is het vaak nog zo dat de man het laatste woord heeft. Hij is de baas in huis, hij bepaalt wat wel en niet mag, en veel vrouwen schikken zich daarin.
Maar zodra diezelfde vrouwen in Nederland gaan wonen, merk je dat ze andere dingen gaan waarderen in een relatie.
Ze ontdekken dat het ook anders kan. Daar is er vaak meer gelijkheid. Dingen worden samen besproken. Mannen helpen vaker mee in het huishouden, en communiceren opener.
Ik heb zelf gemerkt dat sommige Surinaamse vrouwen zich daardoor meer begrepen voelen door Nederlandse mannen.
Niet omdat Nederlandse mannen perfect zijn — zeker niet — maar omdat er ruimte is voor dialoog, voor elkaars mening.
Veel van die vrouwen zijn ook hoger opgeleid en denken wat moderner. Ze willen een partner, geen commandant.
Toch moeten we eerlijk blijven: niet alle Nederlandse mannen zijn meegaand, en niet alle Surinaamse vrouwen willen een man die overal in meegaat.
Liefde is persoonlijk. Maar het valt me wel op dat die combinatie — een zelfstandige, krachtige Surinaamse vrouw en een open, luisterende Nederlandse man — vaak verrassend goed werkt.
Wie weet… misschien zit daar toch een kleine les in voor iedereen. Begrip en respect gaan verder dan cultuur alleen.
