GFC NIEUWSREDACTIE- Het ministerie van Volksgezondheid in Suriname heeft ruim 2 jaar geleden aanvang gemaakt met de evaluatie van vestigingsvergunningen ten behoeve van huisartsenpraktijken.
Dit is voortgevloeid uit een analyse van het huidig vestigingsbeleid, waarbij het Ministerie ten doel gesteld heeft dat de vestiging van huisartsen gereguleerd moet worden, in het kader van de spreiding en de verbetering van de toegankelijkheid tot eerstelijnszorg in het hele land. Uit de evaluatie kan het volgende worden geconstateerd:
a. Vele huisartsen beschikten voorheen niet over een vergunning van het ministerie van Volksgezondheid, zoals vereist ingevolge artikel 2 lid 1 van de Wet Huisartsenpraktijken. Inmiddels beschikken de meeste huisartsen over een vergunning ter uitvoering van een huisartsenpraktijk voor de duur van (03) drie jaren.
Vermeldenswaard is dat ruim 40 huisartsen, welke wel een polikliniek exploiteren, geen gehoord hebben gegeven aan de oproep van het Ministerie van Volksgezondheid om de aanvraag voor een vestigingsvergunning in gang te zetten.
b. Dat vele huisartsen een vestigingsvergunning aanvragen op een locatie, alwaar reeds één of meer huisartsen een huisartsenpraktijk uitoefenen.
Gelet op het spreidingsbeleid van het Ministerie en in het belang van de waarborging van de bereikbaarheid en toegankelijkheid van de gezondheidszorg is het, volgens het huidig beleid, niet meer toegestaan om een tweede vestigingsvergunning te verlenen op een locatie alwaar er reeds een huisarts zijn huisartsenpraktijk uitoefent.
In gevallen waar er steekhoudende argumenten, dan wel dringende behoefte bestaat, zal het ministerie dit verzoek in behandeling nemen.
Het Ministerie van Volksgezondheid heeft ruim 2 jaren terug het besluit genomen geen vergunningen voor huisartsenpraktijken meer af te staan in de districten Paramaribo en Wanica. Dit besluit werd genomen, met in achtneming van de WHO normen in relatie tot de populatie in deze districten.
Thans, na de grondige evaluatie, wordt dit besluit herzien, waarbij besloten is het afstaan van een vestigingsvergunning voor de huisartsenpraktijk, als aan alle voorwaarden wordt voldaan, op basis van de populatie op ressortniveau.
De actuele behoefte en verzadiging:
a. In Paramaribo zullen in Rainville, Centrum, Beekhuizen en Flora geen
vergunningen verstrekt worden.
b. Het district Wanica biedt nog in alle ressorten ruimte voor een vestiging
c. In Saramacca blijkt in de ressorten Kampong Baroe en Jarikaba geen ruimte meer voor nieuwe vestigingen te bestaan.
d. In Commewijne is er nog vestiging mogelijk, met uitzondering van het ressort
Alkmaar.
e.Vestiging voor huisartsen in het district Nickerie is op dit moment niet meer mogelijk.
f. Alle overige districten hebben nog ruimte voor vestiging van huisartsen.
Op verschillende momenten heeft het ministerie de artsen die nog geen gehoor hebben gegeven aan de oproep ter aanvraag of verlenging van een vestigingsvergunning, de ruimte geboden het verzoek te doen voor een vergunning.
Het ministerie zal op korte termijn onherroepelijk overgaan tot sluiting van deze praktijken, aangezien deze artsen handelen in strijd met de wet en vele malen zijn aangeschreven.
Er zal een beroep worden gedaan op de Vereniging van Medici in Suriname (VMS) om deze artsen aan te sporen toch nog te voldoen aan de in de wet genoemde voorschriften. Het ministerie brengt in herinnering dat er een wettelijke grondslag bestaat voor het exploiteren van een huisartsenpraktijk.
Decreet E-43 voorziet in alle facetten voor de aanvraag tot een vestigingsvergunning. Deze wet die zijn oorsprong vindt in 1983, wordt momenteel door het Ministerie van Volksgezondheid herschreven ter wijziging en aanpassing naar de hedendaagse tijd.
In het verleden hebben rechtspersonen, ingevolge artikel 3 van de wet Huisartsenpraktijken, een vergunning gekregen ter uitoefening van een huisartsenpraktijk. Geconstateerd is dat een medicus niet altijd zitting heeft in deze rechtspersoon. Teneinde de continuïteit van de dienstverlening van de rechtspersonen te garanderen, zal het ministerie een vergunning verstrekken aan een rechtspersoon, indien een medicus in dienst is van de rechtspersoon.
