De Vereniging van Economisten in Suriname (VES) uit scherpe kritiek op het falen van de huidige regering om de zorgsector te versterken, wat resulteert in ernstige gevolgen voor de meest kwetsbare burgers, waaronder pasgeboren baby’s.
De VES stelt dat de regering haar verantwoordelijkheid om essentiële zorgdiensten te waarborgen, verwaarloost en verkeerd omgaat met staatsmiddelen.
Al jaren kampt de Surinaamse zorgsector met achteruitgang, wat vooral te wijten is aan het vertrek van zorgpersoneel naar het buitenland. Dit heeft geleid tot ernstige tekorten in vitale zorgdiensten.
De VES benadrukt dat deze crisis, die langer dan twee jaar duurt, vooral zichtbaar is in de zorg voor pasgeboren baby’s.
In zowel 2022 als 2024 zijn er baby’s overleden vanwege het ontbreken van adequate zorg. De VES acht dit een direct gevolg van de inefficiëntie en het gebrek aan prioriteiten van de huidige regering.
Onjuiste besteding Staatsmiddelen
De VES hekelt het feit dat de regering, ondanks de voortdurende crisis in de gezondheidszorg, ervoor kiest om staatsmiddelen te besteden aan andere zaken.
Zo werd op 24 mei 2024 door de president een bedrag van USD 2,5 miljoen toegewezen aan het Sportfonds, terwijl de gezondheidssector wanhopig financiële ondersteuning nodig heeft.
Daarnaast wijst de VES op de aanzienlijke meevallers uit de goudexport, die Suriname maandelijks meer dan USD 15 miljoen opleveren. Er is echter geen duidelijkheid over hoe deze extra inkomsten worden ingezet om de zorgsector te verbeteren.
Kritiek op buitenlandse reizen
De VES wijst ook op de frequente buitenlandse reizen van regeringsfunctionarissen, inclusief de president, ondanks de omvangrijke crisis in het land.
Hoewel deze reizen vaak worden gefinancierd door andere landen en internationale organisaties, nemen de autoriteiten wel daggelden op.
De VES stelt de vraag wat het werkelijke rendement van deze reizen is voor de Surinaamse samenleving, vooral gezien de dringende noden in de zorgsector.
De VES roept de regering op om haar prioriteiten te herzien en staatsmiddelen in te zetten waar ze het meest nodig zijn, namelijk in de zorg voor de kwetsbaarste groepen in de samenleving.
De voortdurende crisis in de zorgsector is een teken van ernstig falend bestuur en een gebrek aan vindingrijkheid in het vinden van oplossingen.
Foto ter illustratie.
