Even alles achterlaten en voor onbepaalde tijd naar Suriname (of elders) verhuizen? Klinkt aantrekkelijk.
Je schrijft jezelf simpel uit bij de gemeente — online afspraak maken, langs de balie, aangeven dat je vertrekt, en klaar is Kees. Tegenwoordig kan het uitschrijven zelfs helemaal digitaal.
Maar hier komt het: de Nederlandse overheid, en vooral de Belastingdienst, ziet je pas écht als geëmigreerd als je minstens 12 maanden wegblijft.
En dan nog alleen onder bepaalde voorwaarden. GFC Nieuws Lifestyle dook erin.
Waarom die 12 maanden? Het is bedoeld om gedoe te voorkomen bij mensen die binnen een jaar alweer terug zijn. Want je hebt niks aan dubbele belastingaangiftes als je uiteindelijk gewoon weer in Nederland zit.
Volgens het CBS keren veel emigranten inderdaad terug, al ontbreken exacte cijfers voor een periode van precies één jaar. Maar één ding is duidelijk: binnen twaalf maanden terug? Dan telt je vertrek niet mee.
Dus als je naar Suriname vertrekt om het daar een tijdje te proberen — zeg vier maanden — en je komt tot de conclusie dat het toch niet jouw plek is, dan hoef je je fiscaal gezien nergens zorgen over te maken.
De regel is gebaseerd op de Nederlandse fiscale wetgeving en wordt informeel ook wel de “fictieve niet-emigratie-regel” genoemd.
Belastingexpert Ralf Ramakers bevestigt dat: “De Belastingdienst kijkt naar het hele plaatje.
Als je binnen 12 maanden terugkomt én je bent in het buitenland geen fiscaal inwoner of belastingplichtige geweest, dan beschouwen ze je gewoon als inwoner van Nederland.”
Deze regel is terug te vinden in Artikel 2.1, lid 1 van de Wet Inkomstenbelasting 2001.
Overweeg je dus een tussenjaar in Suriname? Denk dan ook even aan je fiscale status.
