OPINIE- Ik, een hardwerkende man uit Paramaribo, wil mijn frustratie uiten over de houding van sommige mensen in Suriname.
Het baart me zorgen dat velen klagen over hun slechte leefsituatie, maar tegelijkertijd weinig of helemaal geen inspanning tonen om deze te verbeteren.
Ik merk dat veel personen in Suriname, zelfs tot na hun veertiger jaren nog steeds bij hun ouders wonen zonder enige financiële bijdrage te leveren.
Dit is niet enkel te wijten aan gebrek aan werk of liquide middelen, maar ook aan een ongezonde mentaliteit.
Ik zie hoe geld dat wordt verdiend, vaak wordt uitgegeven aan alcohol, gokken, restaurants, feesten, dure kleding of om indruk te maken op anderen, in plaats van te sparen of investeren in een beter toekomstig bestaan.
Het is frustrerend om te zien dat velen dagelijks zeuren over de hoge kosten van levensonderhoud, maar tegelijkertijd niet de moeite nemen om hun financiële situatie te verbeteren.
Het leven onder het dak van de ouders biedt een unieke kans om te sparen en een solide basis op te bouwen voor de toekomst, maar deze kans wordt te vaak over het hoofd gezien.
In mijn ogen is het een schande wanneer personen van 30 jaar en ouder nog bij hun ouders inwonen.
Volwassenheid brengt verantwoordelijkheid met zich mee, inclusief financiële zelfstandigheid. Deze plicht wordt te vaak genegeerd, wat bijdraagt aan stagnatie in zowel individuele levens als de samenleving als geheel.
Ik benadruk het belang van hard werken, sparen en het opbouwen van een eigen leven.
Een mentaliteitsverandering is nodig onder deze mensen in Suriname, zodat ze streven naar meer zelfstandigheid en verantwoordelijkheid nemen voor hun eigen leven.
In plaats van steeds te mopperen, moeten mensen streven naar zelfstandigheid, hard werken en de juiste stappen nemen voor hun toekomst. Alleen dan kunnen ze vooruitgang boeken en bijdragen aan een betere samenleving.
Foto ter illustratie.
I. Manurung
