fbpx

Trinta di Mei: Korzou herdenkt Meirevolutie

 

Curaçao herdenkt vandaag Trinta di Mei, Papiamentu voor ’30 mei’: de dag van de “grote staking”, volgens sommigen zelfs ‘de revolutie’ op Korzou.

Op 30 mei 1969 legden duizenden werknemers van de toenmalige Shell-raffinaderij het werk neer. De stakers waren over verschillende zaken behoorlijk ontevreden.

Allereerst was daar het contractorsysteem van de Shell. Arbeiders die via onderaannemers werkten, ontvingen voor hetzelfde werk veel minder geld – nauwelijks de helft – dan hun Shell-collega’s.

15015143 | GFC NieuwsApartheid

De rijke witte bevolking in de Nederlandse kolonie voelde zich in hun afgesloten villawijken ver verheven boven de slechtbetaalde autochtone zwarten.

Het ging slecht met de economie: de prijzen stegen, de lonen werden niet aangepast, en de koopkracht daalde zienderogen.

Onderhandelingen van de vakbeweging met de Shell voor loonsverbetering stagneerden, en op die 30e mei sloeg de vlam in de pan.

Mariniers

Duizenden stakers rukken op naar Fort Amsterdam, waar de regering zetelt. Het Nederlandse Korps Mariniers wordt ingezet om de orde met harde hand te herstellen. Vakbondsleider Wilson ‘Papa’ Godett krijgt een kogel in de rug, twee burgers worden doodgeschoten.

BEKIJK OOK
Mofina-beweging oriënteert zich bij Huize Ashiana

De reactie van de betogers is furieus: nadat hun geliefde leider is neergeschoten, slaat het protest om in een volksopstand, waarbij de hoofdstad Willemstad in puin wordt geslagen. De regering wordt gesommeerd binnen 48 uur af te treden, wat ook gebeurt.

De staking had grote gevolgen, schrijft Socialisme.nu: “De arbeiders wonnen ontzag en respect, de openlijke discriminatie nam af.

Het spreken van Papiamentu werd niet meer verboden, er kwam meer vrijheid van meningsuiting en voor vakbonden: ‘De revolte van 1969 was een van de grootse momenten van de arbeiders van Curaçao.’”

 

Foto’s: Stanley Brown | Wamandai