In Suriname zijn verschillende bedrijven druk bezig met het uitrollen van glasvezelinternet. Het staat bekend om zijn stabiliteit, snelheid en betrouwbaarheid.
Grote internationale spelers investeren er zwaar in. Zo wil Meta (het moederbedrijf van Facebook) een onderzeese glasvezelkabel van ruim 40.000 kilometer aanleggen.
Ook in Suriname wordt glasvezel gezien als dé oplossing voor snel internet.
Maar daar wringt het. Want glasvezel aanleggen is duur en omslachtig. Straten moeten bijvoorbeeld open om kabels te trekken. En in dunbevolkte gebieden met weinig gebruikers is het financieel minder rendabel.
Zelfs in Nederland met zijn moderne infrastructuur, is de uitrol nog niet overal klaar. Laat staan in een land als Suriname, waar veel gebieden moeilijk bereikbaar zijn.
En precies daar komt satellietinternet in beeld. Wereldwijd wint het terrein, vooral in afgelegen regio’s.
Met een schotel en modem heb je binnen no-time verbinding, zonder graafwerk of kabels. Handig voor dorpen in het binnenland, boten, of tijdelijke situaties zoals rampenbestrijding.
Natuurlijk heeft het ook nadelen. De snelheid ligt lager dan bij glasvezel en het signaal is gevoeliger voor slecht weer. Maar met nieuwe netwerken zoals Starlink gaat de technologie hard vooruit.
Die maakt gebruik van LEO-satellieten (Low Earth Orbit), die veel dichter bij de aarde draaien en daardoor sneller internet leveren.
In 2020 waren er nog minder dan 3.000 van zulke satellieten. Nu zijn het er al meer dan 7.000. Tegen 2030 zouden dat er vier keer zoveel kunnen zijn.
Starlink wil vanaf 2026 ook Suriname bedienen. Buurland Guyana krijgt de dienst al dit jaar. En in Frans-Guyana is het al live.
Foto ter illustratie.
