Suriname en Indonesië hebben een historische stap gezet in de erkenning en het behoud van hun gedeelde culturele erfgoed.
Beide landen hebben gezamenlijk de traditionele Javaanse dans Jaran Kepang genomineerd voor de Internationale Representatieve Lijst van Immaterieel Erfgoed van de Mensheid van UNESCO.
Deze prestigieuze lijst benadrukt de rijke diversiteit aan immaterieel erfgoed wereldwijd en bevordert de bescherming ervan voor toekomstige generaties.
Via een videomeeting tussen het Surinaamse ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur en het Indonesische ministerie van Cultuur ondertekende minister Henry Ori officieel het nominatie-document. Dit markeerde de afronding van tien weken intensieve samenwerking en het formeel indienen van de aanvraag bij UNESCO.
Ori onderstreepte het belang van deze gezamenlijke inspanning: “De weg naar deze nominatie heeft niet alleen ons begrip van Jaran Kepang verdiept, maar ook de banden tussen de samenlevingen van Suriname en Indonesië verder versterkt.”
Hij gaf aan dat Suriname zich zal blijven inzetten voor de nationale inventarisatie van Immaterieel Cultureel Erfgoed (ICH), erfgoedbehoud binnen gemeenschappen en het stimuleren van cultureel toerisme.
Ook de Indonesische minister van Cultuur, Zon Fadli, sprak zijn waardering uit voor de samenwerking en noemde de nominatie een mijlpaal. “Wij kijken met enthousiasme uit naar de uitkomst van de nominatie en naar toekomstige gezamenlijke projecten. Dit is slechts het begin van een bredere samenwerking op het gebied van erfgoedbehoud.”
Tijdens de meeting suggereerde Fadli dat de volgende gezamenlijke nominatie de Aksara Jawa, het traditionele
Javaanse schrift, zou kunnen zijn. Technische bijeenkomsten zullen blijven plaatsvinden om deze en andere initiatieven te realiseren.
Wat is Jaran Kepang?
Jaran Kepang, ook bekend als Kuda Lumping, is een eeuwenoude Javaanse dans afkomstig uit Ponorogo, Oost-Java. De dansers beelden ruiters uit die paardrijden op prachtig versierde rieten paarden. Vaak wordt Jaran Kepang opgevoerd bij bijzondere gelegenheden, zoals overgangsrituelen en feestelijke evenementen.
Een unieke variant van de dans bevat trance-elementen, waarbij dansers spectaculaire bovennatuurlijke handelingen uitvoeren, zoals het lopen over hete kolen of het eten van glas.
Deze kunstvorm heeft zich door de eeuwen heen verspreid en wordt niet alleen in Indonesië, maar ook binnen de Javaanse diaspora in Suriname, Maleisië en Singapore beoefend.
De erkenning door UNESCO zou niet alleen een eerbetoon zijn aan de culturele rijkdom van deze traditie, maar ook bijdragen aan de bescherming en verdere verspreiding ervan wereldwijd.
Met deze gezamenlijke inspanning laten Suriname en Indonesië zien hoe internationale samenwerking kan bijdragen aan het behoud van gedeeld erfgoed.
