Natasha Harpal, een vrouw van Surinaamse afkomst, heeft via een open brief aan GFC Nieuws haar frustratie en pijn geuit over de manier waarop mensen van Surinaamse afkomst vaak worden neergezet in Nederland.
Volgens haar versterken bepaalde artikelen en maatschappelijke uitspraken het stereotype dat Surinamers in Nederland profiteren van sociale uitkeringen, wat volgens haar niet alleen onwaar is, maar ook schadelijk voor het imago van de gemeenschap.
“Denk je dat het leuk is om te leven van een bijstandsuitkering?” schrijft Harpal. Ze stelt dat het beeld van Surinamers als ‘bedelaars’ en profiteurs van de Nederlandse staat niet alleen kwetsend is, maar ook leidt tot verdere marginalisatie en discriminatie.
Harpal wijst erop dat mensen die zich niet kunnen verweren, vaak worden vernederd en door instanties en andere mensen in de samenleving worden benadeeld.
Ze benadrukt dat racisme een hardnekkig probleem blijft, niet alleen van buitenaf, maar ook binnen de eigen gemeenschap.
“Het maakt niet uit welke huidskleur iemand heeft. Zelfs je eigen volk kan je kapotmaken,” aldus Harpal, die stelt dat veel Surinamers vastlopen in een systeem dat hen weinig kansen biedt.
Ze deelt ook een persoonlijke ervaring waarin zij op Schiphol werd tegengehouden omdat haar visum niet was uitgeprint, wat volgens haar symbool staat voor de belemmeringen die Surinamers ervaren wanneer zij Nederland willen verlaten.
“Als je niet in Nederland kan wonen, moet je weg kunnen gaan. Zelfs dat wordt ons ontzegd,” schrijft ze.
Ze roept zowel Nederland als Suriname op om verantwoordelijkheid te nemen voor de structurele problemen die zij ziet.
“Slavernij is voorbij, ik hoef geen borstvoeding van Europa.”
