Het Surinaamse Openbaar Ministerie (OM) lijkt een spel van kat-en-muis te spelen met de recente invallen in de woningen van de veroordeelden Desi Bouterse en Iwan Dijksteel.
De timing van deze acties roept vragen op; het lijkt wel alsof ze opgezet zijn voor de bühne, in plaats van een oprechte poging tot rechtvaardigheid.
Dit gevoel van onbehagen wordt versterkt door de mist van onduidelijkheid en inconsistenties die het gehele proces omhult.
De inzet van het OM lijkt niet alleen te laat, maar ook halfslachtig. Deze houding voedt het wantrouwen van het publiek.
Als de autoriteiten echt serieus zijn over het aanpakken van deze kwesties, waarom komen ze dan nu pas en zo beperkt in actie? Waarom is er zoveel wazigheid rond de procedures en beslissingen?
De afwezigheid van transparantie en duidelijke communicatie opent de deur voor speculatie en wantrouwen. Het is een voedingsbodem voor de wildste theorieën en roddels, die nu vrij spel hebben.
Het is zorgwekkend dat het vertrouwen in het rechtsproces zo ernstig wordt ondermijnd.
Wanneer de bevolking begint te twijfelen aan de intenties en de doeltreffendheid van hun rechtssysteem, is er sprake van een diepe maatschappelijke kloof.
Het is hoog tijd dat het OM deze kloof overbrugt door heldere, consistente acties en open communicatie. Alleen dan kunnen ze het vertrouwen van het publiek herstellen en de speculaties de kop indrukken.
De mensen van Suriname verdienen een rechtssysteem dat transparant, eerlijk en resoluut is in zijn streven naar gerechtigheid. Het is tijd dat het OM deze standaard naleeft.
