Het is opmerkelijk dat veel mensen in Suriname tijdens interviews nog steeds verwijzen naar guldens, terwijl de Surinaamse dollar (SRD) al sinds 1 januari 2004 in gebruik is ter vervanging van de gulden.
Zelfs hoge politici gebruiken nog steeds het woord gulden, wat maar niet uit hun vocabulaire lijkt te kunnen verdwijnen, terwijl ze eigenlijk de SRD bedoelen. Dit voortdurende gebruik van een verouderde munteenheid wekt verbazing en verwarring.
De overgang naar de SRD was een belangrijke stap in de economische modernisering van Suriname. De SRD is nu al langer dan twee decennia de officiële munteenheid, maar het lijkt erop dat de nostalgie naar de gulden verankerd is in de Surinaamse cultuur.
Dit nostalgische gebruik wordt niet alleen door oudere generaties voortgezet, maar ook door prominente figuren in de samenleving.
Politici die nog steeds spreken over guldens, terwijl ze de SRD bedoelen, maken zich hiermee vaak belachelijk, zegt Suriname – analist R. Pinas aan GFC Nieuws.
Het gebruik van verouderde terminologie kan naar zijn mening overkomen als een gebrek aan professionaliteit en actuele kennis.
Bovendien kan het leiden tot verwarring bij het publiek en de indruk wekken dat deze leiders niet volledig op de hoogte zijn van de huidige economische realiteit.
De analist stelt dat dit gedrag een gebrek aan modernisering en aanpassing aan veranderingen weerspiegelt.
“In een tijd waarin Suriname streeft naar economische groei en ontwikkeling, is het belangrijk dat leiders het juiste voorbeeld geven. Het vasthouden aan de gulden kan gezien worden als een symbool van stagnatie en een onwil om vooruit te kijken”, aldus de kritische waarnemer.
“Het is nodig voor de geloofwaardigheid en het imago van politici dat zij accuraat en up-to-date zijn in hun taalgebruik. Dit is niet alleen een kwestie van juiste terminologie, maar ook van respect voor de veranderingen en vooruitgang die ons land heeft doorgemaakt”.
Het verlaten van de gulden in de spreektaal zou volgens de analist een stap vooruit zijn in het volledig omarmen van de huidige economische situatie en het versterken van het vertrouwen van de bevolking in hun leiders.
