Deze week maakte ik iets mee dat ik gewoon móét delen. Het begon als een normaal gesprek, maar eindigde met grote verbazing. Soms hoor je iets dat je even laat stilstaan.
Een bekende van mij was al een hele tijd samen met zijn vriendin. Ze kenden elkaar van school en woonden samen in Paramaribo.
Hij is een man die zijn leven goed op orde heeft. Werkt hard, is elke dag in de gym, en zorgt voor alles in huis. Financieel droeg hij bijna alles.
Zijn vriendin werkte niet en volgens hem deed ze steeds minder moeite om er goed uit te zien. Geen make-up meer, geen leuke kleding, haar vaak slordig. Alsof ze dacht: hij is er toch al, ik hoef niks meer te doen.
Recentelijk ging hij met haar op vakantie naar Nederland. Zijn eerste keer in jaren. En daar gebeurde iets dat hem compleet verraste.
Hij kreeg aandacht. Veel aandacht. Overal waar hij kwam, werd hij aangekeken. Vrouwen glimlachten naar hem, begonnen uit zichzelf een praatje, gaven complimentjes over zijn uiterlijk. En hij straalde.
Hij vertelde me dat hij zich in jaren niet zo gewaardeerd had gevoeld. Alsof hij er weer toe deed. En hij merkte het verschil: Nederlandse vrouwen keken niet naar wat je hebt, maar wie je bent. Ze toonden echte interesse.
Wat hem het meest raakte? Hij zei: “Bijna elke vrouw die me daar leuk aankeek, zag er beter uit dan m’n vriendin.”
En dat ging niet alleen over uiterlijk. Ook over energie, uitstraling, hoe ze hem lieten voelen. Thuis voelde hij zich vanzelfsprekend. In Nederland voelde hij zich gewenst.
Uiteindelijk heeft hij besloten een punt te zetten achter de relatie. Het doet pijn, maar hij kiest nu voor zichzelf.
Soms moet je uit je eigen omgeving stappen om te beseffen wat je mist… en wat je waard bent.
