Een aanzienlijk aantal jongere Surinaamse onderwijsgevenden overweegt een nieuwe carrière op te bouwen in Nederland.
Deze trend komt voort uit de moeilijke werkomstandigheden in Suriname, waar veel docenten zich onderbetaald en overwerkt voelen, en waar het perspectief op verbetering van hun situatie ontbreekt.
Dit blijkt uit diverse berichten die onze redactie heeft ontvangen, evenals andere verzamelde anekdotische data.
Bert Groenewegen reageert op deze ontwikkeling in een bericht aan GFC Nieuws. Hij beweert dat de overstap naar Nederland geen eenvoudige weg is voor Surinaamse docenten.
Volgens de ervaringsdeskundige heeft een hbo-opleiding tot leerkracht in Suriname niet dezelfde waarde als een vergelijkbare opleiding in Nederland.
“Het Nuffic heeft de vergelijking gemaakt en komt tot de conclusie dat iemand met een afgeronde opleiding tot leerkracht in Suriname in Nederland slechts vrijstelling krijgt voor het eerste jaar van de vierjarige opleiding,” aldus de Nederlander.
Dit betekent dat Surinaamse docenten nog drie jaar moeten studeren voordat zij in Nederland aan de slag kunnen.
De uitdaging wordt nog groter doordat deze docenten tijdens hun studie geen inkomsten hebben en aanzienlijke studiekosten moeten maken.
Groenewegen merkt echter op dat er in grote steden in Nederland een groot tekort is aan opgeleide docenten, wat soms leidt tot enige ondersteuning van schoolbesturen in de vorm van studiekosten of hulp bij huisvesting in ruil voor een contract na afstuderen.
Een bijkomend obstakel is het verkrijgen van een geldig visum en werkvergunning voor Europa, wat de verantwoordelijkheid blijft van de Surinaamse docenten zelf.
Daarnaast waarschuwt de Nederlander dat, hoewel het salaris voor docenten in Nederland relatief hoger is, de werkdruk aanzienlijk groter is dan in Suriname, en de kosten van levensonderhoud hoog zijn.
Dit alles maakt de weg naar een carrière als docent in Nederland een zware en langdurige onderneming voor Surinaamse onderwijsgevenden.
Foto ter illustratie.
