INGEZONDEN – Het transport in Suriname is zo wanordelijk en het is de gewone burger die de tol betaalt.
Met de onbetaalbaarheid van persoonlijke voertuigen voor velen, zijn ze gedwongen afhankelijk te zijn van het openbaar of particulier transport. Maar wat gebeurt er als zelfs deze opties ontoereikend blijken te zijn?
In talloze buurten zijn er geen degelijke transportroutes, waardoor bewoners gevangen zitten in hun eigen omgeving. Dit is niet alleen een ongemak, maar het beperkt ook de toegang tot essentiële diensten en kansen, zoals werkgelegenheid en onderwijs.
Alsof dit nog niet genoeg is, worden de reizigers geconfronteerd met steeds stijgende tarieven. De inefficiëntie van het transportsysteem en de verhoogde brandstofprijzen worden als excuses gebruikt, maar de realiteit is dat de gewone burger de dupe is van slecht beleid en gebrek aan investeringen.
Deze problemen zijn niet nieuw, maar het gebrek aan daadkrachtig optreden van de autoriteiten om ze aan te pakken, is schandalig. Het lijkt erop dat de belangen van de gewone Surinamers worden genegeerd ten gunste van politieke spelletjes en zelfverrijking.
Het is hoog tijd dat er serieuze maatregelen worden genomen om het transportsysteem te verbeteren en de kosten voor de burgers te verlagen. Dit vereist niet alleen investeringen in infrastructuur, maar ook transparantie en verantwoording van degenen die verantwoordelijk zijn voor het beheer ervan.
Suriname verdient een transportsysteem dat functioneert ten dienste van zijn burgers, niet een dat hen in de steek laat. Het is aan de autoriteiten om actie te ondernemen voordat het te laat is en de samenleving nog meer schade lijdt door dit falende systeem.
J. Plet
