Het verhaal duikt steeds opnieuw op: dat straathonden in Suriname gevangen worden om uiteindelijk als maaltijd op het bord van Chinezen of andere groepen te belanden.
Op sociale media zorgt het geregeld voor verontwaardiging en felle reacties. Maar wat is waar?
Uit onderzoek van GFC Nieuws blijkt dat deze verhalen grotendeels op een misverstand berusten.
In tegenstelling tot wat velen denken, worden straathonden in Suriname niet massaal geslacht voor menselijke consumptie.
De verwarring lijkt te komen door berichtgeving uit Aziatische landen waar het eten van hondenvlees nog sporadisch voorkomt.
In China bijvoorbeeld, wordt hondenvlees in sommige regio’s door een kleine groep mensen gegeten. Maar zelfs daar gaat het niet om straathonden.
De dieren die voor consumptie worden gebruikt, zijn meestal speciaal gefokt, onder gecontroleerde omstandigheden. Ze krijgen net als kippen of eenden verzorging met aandacht voor voeding, hygiëne en gezondheid.
Rassen die hiervoor soms worden gebruikt zijn onder andere de Chinese Chongqing-hond en kruisingen met onder andere de Chow Chow.
Volgens organisaties zoals Animals Asia is het merendeel van het hondenvlees afkomstig uit beperkte, ongereguleerde handel en niet uit grootschalige fokkerijen.
Sinds 2020 zijn honden in China bovendien officieel erkend als gezelschapsdieren. Het fokken en verkopen van honden voor voedsel is sindsdien verboden, al blijft illegale handel bestaan in enkele afgelegen gebieden.
In Suriname ontbreekt elk bewijs dat er honden op grote schaal worden gegeten, laat staan straathonden. De verhalen lijken eerder gebaseerd op angst, afkeer of verwarring met andere culturen dan op feiten.
