De koers van de Surinaamse dollar (SRD) schiet onstuitbaar omhoog, terwijl de rentelasten van de Open Market Operations (OMO’s) inmiddels zijn opgelopen tot een duizelingwekkende SRD 5 miljard.
Deze poging van de overheid om de geldhoeveelheid te beheersen heeft niet alleen gefaald, maar heeft het volk nu opgezadeld met een enorme schuld.
De OMO’s hebben rentelasten gecreëerd die de Surinaamse bevolking indirect hebben opgezadeld met een schuld van SRD 5 miljard, waar de banken van Suriname nu rijkelijk van profiteren.
Deze rentelasten zijn betaald met geld dat door de regering, in naam van het volk, is geleend van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) en ooit terugbetaald moet worden aan het IMF.
Wat deze situatie nog schrijnender maakt, is dat de SRD 5 miljard aan rentebetalingen die bij een kleine financiële elite terecht zijn gekomen, de maatschappelijke geldhoeveelheid juist hebben doen toenemen.
Dit staat haaks op het doel van de OMO’s, die bedoeld waren om de SRD-stroom in de samenleving af te romen en zo de koers te stabiliseren.
Door deze aanpak lijkt de overheid een zichzelf ondermijnend mechanisme te hebben gecreëerd: het monetaire beleid klauwt enkel in zichzelf en verergert de situatie, in plaats van deze op te lossen.
Het gevolg voor de bevolking is desastreus: niet alleen wordt de SRD steeds minder waard, maar door de rentelasten groeit ook de schuldenlast.
De vraag rijst of deze vicieuze cirkel van stijgende rentelasten en toenemende maatschappelijke geldhoeveelheid ooit doorbroken kan worden. Het lijkt erop dat het huidige beleid de symptomen bestrijdt in plaats van de oorzaken van de economische instabiliteit aan te pakken.
Zo blijven de lasten zich opstapelen op de schouders van het Surinaamse volk, zonder dat er zicht is op verlichting of structurele hervorming.
J. Kerto
